سفرنامه كارستن نيبور ( فارسى ) — الصفحة ١٦٠
يادداشتهايى دربارهء شيراز
مىگذاشتند « 1 » (
t
/ بيست و چهار ) .
اولين كار ورزشى كه انجام گرفت در
d
/ بيست و چهار و
e
/ بيست و چهار نشان داده شده است . در
d
/ بيست و چهار ورزشكار مبتدى است ، اما ورزشكارى كه ماهر بود ، تا جايى كه امكان داشت دستها و پاهايش را باز مىكرد و در اين حالت مىبايستى شكمش به زمين نمىخورد (
e
/ بيست و چهار ) و بعد بدون تغيير جاى دست و پا ، سر و كمرش را مىچرخاند و هركس سر و كمرش را بيشتر مىچرخاند هنرمندتر بود . گمان مىكنم ، بعضى از اين ورزشكارها در حدود 60 مرتبه سر و كمر خودشان را مىچرخاندند . اين ورزش را موزيك با ضرب معينى همراهى مىكرد . بعد هركدام از ورزشكارها دو تا ميل برداشتند و آنها را روى شانه‌هاى خود گذاشتند (
f
/ بيست و چهار ) و بعد آنها را دور شانه‌هايشان به گردش درآوردند . چندنفر از ورزشكاران ، در كنار تخته‌اى كه به‌طور مايل به ديوار تكيه داشت ، دستهايشان را روى زمين گذاشتند و پاهايشان را از تخته بالا بردند (
g
/ بيست و چهار ) .
آنهايى كه تمرين بيشترى داشتند ، پاهايشان را بيشتر بالا مىبردند (
h
/ بيست و چهار ) و بالاخره بعضى از ورزشكاران ، كه هنرشان بيشتر بود ، دستهايشان را روى زمين مىگذاشتند و بالانس مىزدند (
b
/ بيست و چهار ) .
ورزشكاران با اين عمليات خيلى عرق مىكردند . هركس پول مىداد در رواقى مىنشست و كارگرى او را مشت و مال مىداد (
i
/ بيست و چهار ) . اين كارگر هم با نظم معينى كار مىكرد و با كف دستهايش پشت كسى را كه خودش را به دست او سپرده بود حسابى مىماليد . بعد كسى كه مشت‌مال مىداد تمام
( 1 ) . ظاهرا ورزشكاران پس از عمليات ورزشى طبق سنت به خاك افتاده‌اند و نيبور گمان كرده است ، كه آنها نماز مىخوانند .