زبور آل داود ( فارسى ) — الصفحة ٤٢

كيفيت احوال عالى جناب معلّى القاب ميرزا عبد اللّه خلف ارجمند اكبر مرحوم ميرزا محمد شفيع

ميرزا عبد اللّه ولد مير محمد حسين متخلص به مير اجرى بوده كه ذكر احوال ميرزا عبد اللّه مذكور عن قريب مسطور خواهد شد و اسم صبيهء ديگر معلوم حقير نيست .

كيفيت احوال عالى جناب معلّى القاب ميرزا عبد اللّه خلف ارجمند اكبر مرحوم ميرزا محمد شفيع

كيفيت احوال عالى جناب معلّى القاب ميرزا عبد اللّه خلف ارجمند اكبر مرحوم ميرزا محمد شفيع

تولد آن جناب در سال 1042 بوده و در سفر دار السلطنهء قزوين و مازندران كه در ركاب ظفر انتساب نواب خاقان شاه عباس ثانى - انار اللّه برهانه - در بلدهء طهران به دار بقا رحلت نمودند و نقش شريف آن مرحوم مغفور را به آستانهء مقدسهء عرش درجهء امام ثامن على بن موسى الرضا نقل و در درب آستانه مدفون نمودند و آن عالىجناب در نهايت حسن و جمال و غايت عقل و كمال و صاحب شأن و جلال و مستجمع جميع محاسن صورى و معنوى و خوش‌خوى و نيك‌ذات و رحم‌پرور بوده‌اند و به طريق آباى عظام و اجداد كرام عالى مقام با مردم روزگار در نهايت خوبى به سر مىبرده‌اند و شعر را نيكو فرموده‌اند . و « مرعش » تخلص مىكرده‌اند كه ديوان ايشان مشهور و اشعار ايشان معروف است و در انشا و معما يد تمام داشته‌اند و در معقولات ماهر و [ صاحب ؟ ] خصايل پسنديدهء خالق و خلايق بوده‌اند . مشمول نظر عاطفت خاقانى گشته نواب عليهء عاليه مهد عليا زبيده بيگم - طاب اللّه ثراها - عزّ شرف بيگم را به عقد ازدواج ايشان درآورده و بنابر وفور قابليت و جوهر ذاتى خود ، در خدمت نواب خاقان معزّز و مكرّم گرديده انيس و جليس بزم همايون و در سلك آقايان منسلك بوده‌اند و تمام عمر خود را در خدمت نواب اشرف به مصاحبت و زندگانى به كامرانى گذرانيده‌اند .

و از آن عالىجناب يك خلف ارجمند بىهمال عديم المثال موسوم به ميرزا محمد داود به وجود آمد و سه صبيهء محترمه : فخر جهان بيگم كه در حبالهء ميرزا عيسى وزير اصفهان خاله‌زادهء خود بود و در شهر محرم سنهء 1127 به دار بقا رحلت نمودند .

تاريخى كه در فوت آن عليا جناب گفته شده اين است : « روح وى شد همنشين با فاطمه »