عقد العلى للموقف الأعلى ( ضميمه رساله صلاح الصحاح فى طب ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٥

افضل و شاعرى

زهى دولت كه در صدر وزارت * رخ دستور اعظم باز ديدم

ز خاك درگهت تاج خرد را * خواص آب زمزم باز ديدم

سيلاب خون دل اگر از ديده سردهم * طوفان نوح باز بعالم برآورم

چندان غمست بر غم اندر ضمير دل * كز غم مجال نيست كه يكدم برآورم

هر دم هزار بار فرو مىبرم نفس * تا كى نفس فرو برم و غم برآورم

در ابروى تو با من بنده چينست * درين معنى بود كم بيش ماهى

درين حيرت مرا از آتش دل * برآمد هرزمان دودى و آهى

چه كردم يا چه گفتم تا كه افتاد * ترا در طاعت من اشتباهى

مرا بىجرم از چشمت ميفكن * كه كوهى برنتابد ضعف كاهى

كرم را گر كنى حاكم درين كار * نباشد بنده محتاج گواهى

اگر نرسته گل من بباغ خدمت تو * ز حكم شرع برىام ز دين حق بيزار

اگر ندارد دوش دلم رداى هوات * صليب دارم در دست و در ميان زنار

و گر ندارم در خدمتت كمر چو قلم * سياه‌دل چو دواتم دو روى چون طومار

بريده باد چو قلاب دست خاطر من * ز نقد بندگى اركم كنم جوى ز عيار .

صاحبا عارضهء مبارك تو * سبب اختلال عالم بود « 1 »

سر تو تا قرين بالش شد * پهلوى خلق بسترى مىبود

سردى آسمان و گرمى تو * جان و دل كرد جاى آتش و دود

تا تو بودى غنوده در بستر * به غلط چشم فتنه مىنغنود

دل اميد از ره ديده * هرچه خون داشت در جگر پالود

ملك را ديدم آستين در دست * كرده از اشك ديده خون‌آلود

آسمان گفت غم مخور كه خداى * بر دل ريش عالمى بخشود

آتش تب ز جسم او كم كرد * در عذاب مخالفش افزود

آرزومندى خدمت ندهم شرح از آن * جامه‌اى نيست كه بر قد بيان آيد راست

خداى داند و من دانم و تو مىدانى * كه من چگونه بديدارت آرزومندم

گر خامه هزار سال تحرير كند * در قصه اشتياق تقصير كند

اين شرح به كاغذ و قلم نايد راست * دل در بر تست با تو تقرير كند

( 1 ) - ظاهرا در بيمارى يكى از امرا گفته است .