شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٢

كيفيّت حالات خيريّت علامات نوّاب كيانى انتساب ملك الملوكى بهرام خان از نظم صبورى و ختم شدن كلام ظهير

بر ايشان نگهبان يكى مرد كرد * كه ديده به دانش بسى گرم و سرد

كه باشد پرستارشان روز و شب * نگويد سخن جز طريق ادب

چو بگذشتشان سال از پنج و شش * پسنديده گشتند و خسرومنش

چنين گفت نوّاب گردون‌قباب * كه تعليم طفلان بود از صواب

[ 171 ب ] چه گفتار فرزانه‌اش رهنمود * دبستان از ايشان گلستان نمود

يكى موبد از تخمه بخردان * كه هم با هنر بود هم نكته‌دان

به تعليم ايشان سرافراز كرد * در مكرمت بر رخش باز كرد

سراينده از بهر تقرير لب * گشود و نياسود در روز و شب

ز تعليم استاد و از گوهرا * ز بخشايش دادگر داورا

ز خواندن دمى رخ نه برتافتند * هرآن‌چيز خواندند دريافتند

بخواندند اوّل كلام مجيد * كه اين است بر باب رحمت كليد

وزان پس به درس دگر تاختند * حروفات و معنيش بشناختند

كنون‌اند الحال شاداب‌بخت * برآرندهء مسند و تاج و تخت

به طفلى جوان‌بخت و در عقل و پير * به درك سخن گشته روشن ضمير

ز بعد دو سال دگر كردگار * به نوّاب جم‌قدر با اقتدار

دگر كودكى داد بازيب و فر * به قد چون صنوبر به رُخ چون قمر

على اكبرش نام كرد از شرف * كه گردد سگ كوى شاه نجف

خدا يارشان چشم بد دور دار * بسى قرنها شاد و مسرور دار

كه يابند از مدّعا كام دل * نگردند بدگوى و پيمان‌گُسل

[ 172 الف ] به ظلّ عنايات باب گزين * بوند اين سه نوباوهء پاك‌دين

كنون نزد موبد بود درس‌خوان * شب و روز در خدمت مهتران

چه نوّاب دريادل كامكار * ستون بزرگان اين روزگار

به جاى نياكان خود برنشست * بسى لشكر خصم درهم شكست

به زور و به زر ، گه به تدبير و راى * سر خصم آورد در زير پاى

بناهاى آباد دشمن خراب * نمود و رسانيد بيخش به آب