شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٠

كيفيّت حالات خيريّت علامات نوّاب كيانى انتساب ملك الملوكى بهرام خان از نظم صبورى و ختم شدن كلام ظهير

بسى قريه و شهر آباد شد * دو ويرانه چون مصر و بغداد شد

ز انهار بسيار آن بوم و بر * نيابند پويندگان جز گذر

زمين شد سراسر چه خرّم بهشت * ز بس دست دهقان درو دانه كشت

[ 170 ب ] بود بهتر از گنج كيخسروى * زمين‌هاى ويرانه دادن نوى

چو دهقان بود شاد از مرزبان * خدايش دهد نعمت بىكران

بنا شد در آن جايگاه فراخ * بسى قلعهء و باغ و ايوان و كاخ

زند دائما موج چون بحر و بر * ز بسيارى مردم برزگر

ز حدّ علمدار تا قرب كوه * ز ايلات و مردم گروها گروه

زده بر زمين خيمه و سايبان * چو جنّت شد آراسته اين مكان

چراگاه اسب و شتر گوسفند * شد آن مرز يكسر نشيب و بلند

چو مىخواست خلّاق عرش برين * كه آباد گردد از او اين زمين

ورا داد فيروزى عزّ و جاه * توانايى و شوكت و دستگاه

كه اين مرز ويران كند شارسان * كه بوده بسى قرن‌ها خارسان

چه ديدش به فرزانگى راهبر * برافروخت شمع دلش دادگر

دو فرزند دادش چو بدر مُنير * چه اسفنديار و چه فرّخ ضرير

بزرگى ز ديدار ايشان عيان * چه نور خور از چارمين آسمان

دو اختر ز يك برج تابان شده * دو اختر ز يك درج لمعان شده

و ليكن جدا هريكى از صدف * بود ، نيست خورشيد هم بىكلف

[ 171 الف ] برآرندهء فرّ شاهنشهى * نمايان ازيشان نشان مهى

پدر شد به ديدارشان شادمان * تصدّق بسى كرد و شد ترزبان

كه يا رب ز آفت نگهدارشان * به ظلّ خود اى خالق انس و جان

نخستين جلال الدّينش كرد نام « 1 » * كه گردد ورا بخت و دولت غلام

( 1 ) . ملك جلال الدّين و برادرش آخرين ملوك نيمروز هستند كه در شجرة الملوك از آنها ياد شده است . اين -