شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٣٦

كيفيّت حالات خيريّت علامات نوّاب كيانى انتساب ملك الملوكى بهرام خان از نظم صبورى و ختم شدن كلام ظهير

[ 168 ب ]

صباح مبارك به فرخ چو عيد * بياورد بختش ز دولت نويد

به فرمان شاهى و بخت بلند * به فال همايون بسى ارجمند

به جاى برادر به مسند نشست * كله گوشه سرورى برشكست

چو بنشست بر كاخ فرماندهى * شدش مرز زابل سراسر رهى

مبارك ورا گفت برنا و پير * كه دائم بزى شاد و روشن‌ضمير

نگهبان تخت نياكان خويش * به خوبى خورى بهره از جان خويش

بر اين مسند سرورى سال و ماه * تو را باد جاويد اين دستگاه

تو آن كن كه از گوهر تو سزاست * كه حُكمت به ما سربه‌سر خود رواست

چو بشنيد از موبدان اين سخن * جهانجوى جوّاد لشكرشكن

ميان تنگ بربست و كف برگشاد * ز داد و دهش خلق را كرد شاد

تو گفتى پشوتن مگر زنده شد * كه ايران سراسر ورا بنده شد

سر بدره‌هاى كرم باز كرد * چه بهرام زربخشى آغاز كرد

چنان كرد خوان كرم پهن و باز * كه گشتند خلق از درش بىنياز

سپاهى به سيم و درم شاد كرد « 1 » * قوىپشت چون تيغ فولاد كرد

به دهقان بيفزود اعزاز و شأن * بسى مايهء برترى دادشان

[ 169 الف ] سپاهى و دهقان چه دلشاد كرد * به نيرويشان گنج آباد كرد

نشيند به مجلس چه خرّم بهار * بزرگان زابل يمين و يسار

دليران گردنكش شيروش * دو رويه برش دست كرده به كش

ز سربندى و شهركى انجمن * بر او شد بسى گرد شمشيرزن

سران را درم داد و تاج و كمر * يلان را حسام و سنان و سپر

ز اسبان تازى و برگستوان * ببخشيد بر مهتران و يلان

به باغ بزرگى قدش بود سرو * بزرگان و فرزانگانش تذرو

چه سيم و درم در نظر خوار « 2 » كرد * جهان را به خود چاكر و يار كرد

( 1 ) . م : كرد شاد . ( 2 ) . م : خار .