شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٣٥

كيفيّت حالات خيريّت علامات نوّاب كيانى انتساب ملك الملوكى بهرام خان از نظم صبورى و ختم شدن كلام ظهير

جهانجوى جوّاد بهرام خان * كه خلق‌اند چون گلّه و او شبان

شبانى نداند اگر مرزبان * نگهبانى ملك يابد زيان

گُل گلستان سليمان كى * كه ملك كيان يافت زينت ز وى

برادرش به نوّاب خورشيدفرّ * ملك ناصر الدّين رضوان‌مقر

به فرمان شه نايب نيمروز * ستمكاره و خصم را خانه‌سوز

گريزان ز چنگال او اهرمن * به فرزانگان دائما رايزن

به عقل و به رأى و به توش و توان * گرو برده از سروران جهان

از آن داورا چشم بد دور باد * بدانديش او زنده در گور باد

[ 168 الف ] چو فرمان طغراكش ما يشاء * بود بر تمام خلايق روا

چنين است رسم قضا و قدر * كه فرزانگان را دهد جاه و فر

چنين بود تا بود دهر سپنج * يكى رنج بخشد يكى تاج و گنج

چو « 1 » بيند جهان از خديوى تهى * دهد ديگرى را كلاه مهى

عروس جهان زار برتافت چهر * به سوى دگر افكند باز مهر

يكى را دَرَد ديگرى پرورد * و ليكن نه اين هم از او برخورد

كسى را كه داند نگهبان گاه * مر او را دهد پادشاهى إله

چو بيند سزاوار فرماندهى * نمايد جهانش سراسر رهى

چو اخلاق شايسته داد و متين * ببخشد خدايش سراسر زمين

يكى چون برد ديگرى آورد * خردمند فرزانه را پرورد

چراغى كه بفروزدش دادگر * ز باد و هنا يا نيابد ضرر

چو نوّاب جم‌قدر گردون‌قباب * فريدون‌نسب خان رضوان‌مآب

ملك ناصر الدّين از اين خاكدان * روان شد به اقليم دار الجنان

ز سوگ برادر و « 2 » فرزند او * كه بودند چون تخمه پيوند او

چو پرداخت نوّاب كسرىتبار * دگرگونه ديد آيت روزگار

( 1 ) . م : چون . ( 2 ) . م : دو .