شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٣٤

كيفيّت حالات خيريّت علامات نوّاب كيانى انتساب ملك الملوكى بهرام خان از نظم صبورى و ختم شدن كلام ظهير

چو فانىست اين دير بىاعتبار * بقا نيست كس را به جز كردگار

[ 167 الف ] همان به كه بىغم دمى بسپريم « 1 » * چو هنگام رفتن شود بگذريم

بيا ساقيا مى به جام بلور * درافكن كه برخيزد از شعر شور

بده « 2 » ساقيا مايهء عيش و ناز * رفيق و انيس شبان دراز

بزن مطربا نغمهء دلنواز * كه آمد به رويم در بخت باز

ز زنگولهء دل برآور نوا * مخالف به زابل حصارى نما

به شدّ عراق و بزرگ حجاز * ز شهناز فرسى برون كن نفاق

مبرقع شود راست در پنج‌گاه * دوگاه عراق از عشيران بخواه

ز ترك و ز كرد و بيات و عجم * ز هر نغمه بركش صدا زير و بم

شش آوازه از شش جهت ساز كن * در خرمى بر رخت باز كن

چو دولت جوان است و بختش جوان * به قول رهاوى هدى را بخوان

پى مقدم خان مالك‌رقاب * به چرخ ملوك عجم آفتاب

سكندرمنش آفريدون‌خصال * مه برج شوكت سپهر جلال

منوچهرچهر و به تدبير زو * برازنده چون بر فلك ماه نو

به تن پيل جنگى به دل شير نر * به قد سرو ناز و به رخ چون قمر

[ 167 ب ] عيان از جبينش فر ايزدى * جهانبانى و پرتو بخردى

خداوند دانش خداوند جود * كزان زيب و فرّ يافت خفتان و خود

گه « 3 » بزم خندان چو « 4 » خرّم بهار * به رزم اندرون گرد اسفنديار

ز جود كفش ابر نيسان خجل * ز زربخشىاش كانها منفعل

به شدت چو باد و به تمكين چون كوه * مهين بزرگان دانش‌پژوه

نگهبان زابل به هركار سخت * برازندهء « 5 » مسند و ملك و تخت

عطارد يكى منشى از دولتش * زحل هندوى طارم شوكتش

( 1 ) . م : بشريم . ( 2 ) . م : بيا . ( 3 ) . م : گهى . ( 4 ) . م : چون . ( 5 ) . م : برآزندهء .