شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٣١

سپرى شدن ايّام حكومت سراپا معدلت ملك سليمان خان ثانى و ذكر وفات او و جلوس نوّاب مستطاب بهرام خان ادام اللّه دولته

[ 166 الف ]

اميد [ م ] چنان است از دادگر * كه نزديك عالى شود جلوه‌گر

ظهير جگر خستهء ناتوان * تو را چاكر و بنده باشد به جان

ز لطف تو اى مهتر كامكار * بسى دارد اميد در روزگار

تو او كن كه باشد سزاوار تو * چو عدل و سخاوت بود كار تو

بود او كسى زندهء جاودان * كه ذكرش به خوبى رود بر زبان

تو را باد نام نكو يادگار * ميان مهان تا به روز شمار

مى شادمانى به جام مراد * تو را تا بقاى فلك نوش باد

كنون اختصار سخن ساختم * از اين داستان دل بپرداختم

گرفتم كميت قلم را لگام * سخن را در آنجا نمودم تمام

كه از قلّت ذهن و فهم و شعور * هراسيدم از درك و نطق حبور

درآمد چو در پيشم او نكته‌دان * مرا بسته شد دست و پا و زبان

ادب را رعايت نمودم دگر * كه [ او ] همچو باب است من چون پسر

[ 166 ب ] به فرمان داراى تاج و سرير * در آنجا بشد ختم نظم ظهير