شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٣٠

سپرى شدن ايّام حكومت سراپا معدلت ملك سليمان خان ثانى و ذكر وفات او و جلوس نوّاب مستطاب بهرام خان ادام اللّه دولته

چو « 1 » از وصف او قاصر آيد زبان * كنم در دعا ختم اين داستان

الهى بود تا جهان برقرار * شتاء و دى آيد خريف و بهار

به حقّ خود اى داور دادگر * به اسماء پاكان نيكوسير

به ختم رُسل شافع مجرمان * كه شد در جهان ختم پيغمبران

به شير خداوند حىّ قديم * به قسّام فردوس و نار و جحيم

كه تا چرخ گردون بود بر دوام * به لطف تو اى خالق لاينام

بود تا مه و خور به چرخ فلك * به گردش بود از سما تا سمك

[ 165 ب ] مر اين سرو گلزار فضل و كمال * الهى ز هر بَد بود بىزوال

شود بر مرادات خود كامران * به لطف تو اى خالق انس و جان

به او هركسى دم زند از حسد * به او روز و شب دائماً بد رسد

همه روزه‌اش صبح نوروز باد * به گيتى چو « 2 » خور عالم‌افروز باد

سه نورسته سرو گلستان او * كه هستند پيوند با جان او

جلال الدّين او سرو باغ مراد * كه زيبد به او مسند كيقباد

ملك حمزه سرو رياض پدر * سزاوار تخت و كلاه و كمر

على اكبر آن مهر اوج كمال * كه تابد از آن فرّ و شأن و كلاه

الهى مر اين هر سه نيكوسير * به خورشيد تابان برآرند سر

به همراه باب بلنداقتدار * بمانند تا جاودان كامكار

پس از لطف پروردگار مجيد * فلك‌رفعتا از تو دارم اميد

كه از رشحهء ابر فضل و كرم * ز چهرم بشويى غبار ستم

فراخور به اجدادم اى شهريار * دهى بنده را عزّت و اعتبار

خصوصاً در اين روزگار و زمان * كه از طالع سعد و بخت جوان

سرافرازم اى خسرو نيك‌نام * به تعليم نوباوه‌هايت ملام « 3 »

( 1 ) . م : چون . ( 2 ) . م : چون . ( 3 ) . شايد : مدام .