شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٣١٩

طلبيدن ملك بهرام سران سپاه و رعيّت را به جهت امر حكومت

كه در عهد مرحوم رضوان‌مكان * ز بس بود دانا و روشن‌روان

به هر رنج بودى مددكار او « 1 » * سرانجام كردى همه كار او

كيان‌زادگان با سران ديار * دگرباره گفتند كاى شهريار

[ 159 ب ] غبار درت « 2 » جبهه‌ساى ملوك * دعاگوى ذات تو اهل سلوك

به ذات تو اى سرفراز عجم * مزيّن شود مسند و تخت جم

تو را زيبد اى سرفراز كيان * كه در زابلستان شوى حكمران

دگر ره خديو كيانىنژاد * به نحوى نخستين زبان برگشاد

چنين گفت او خان صاحب‌ورع * به اخوان و اقوام و جمع نخع

كه اى با خرد جملگى توأمان * به تدبير و انديشه عالىمكان

چو هم نام باب من است اين پسر * عزيز است پيشم چون نور بصر

شوم ياور وى به هر كاروبار * مر او را دهم پرورش در كنار

پدروار باشم مددكار آن * سرانجام سازم همه كار آن

دهم پرورش همچو جان عزيز * به خوبى كه آيد به عهد تميز

كه خشنود گردد ز من در جنان * روان سرفراز جنّت‌مكان

بگفت اين و بار دگر خان كى * بسى كرد افغان ز هجران وى

جگرگوشهء خان رضوان‌مآب * پى پاسخ عمّ خود در جواب

زبان برگشود از سر صدق و جان * چنين گفت اى افتخار كيان

اگر جان محزون بود در تنم * بود حامل بار سر گردنم

[ 160 الف ] نپيچم سر از حكم و فرمان تو * كنم جان شيرين گروگان تو

به فرمانبرى بسته دارم كمر * چو باشى مرا در جهان چون پدر

مرا نيست غير از تو فريادرس * تويى مرهم اين دل ريش و بس

اميدم چنان است از دادگر * كه دارد تو را زنده جاى پدر

( 1 ) . م : آن ، به قياس قافيه مصرع بعد تصحيح شد . ( 2 ) . م : غبارت در .