شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٣١٥

ذكر احوال ملك ناصر الدّين خان

روانش به پرواز دار السّلام * پريد از بدن با دو صد احترام

[ 157 الف ] شتابيد از خواهش بىكران * به فردوس اعلى بر حوريان

كيان‌زادگان جمله افغان‌كنان * از اين درد هجرت به سر بر زنان

برادرش نوّاب گردون‌وقار * سپهر حيا خان عالىتبار

به سر بر زنان از غم و درد وى * همين گفت اى نورس باغ كى

چرا رخ از اين دهر دون تافتى * مگر رنجش از زندگى يافتى

نبودت مگر دلپسند اين جهان * كه منزل گزيدى به ملك جنان

به سر بر زنان جمله اخوان او * غريوان تمامى ز هجران او

زدى پور فرخندهء وى به سر * ز جور زمان و ز هجر پدر

ز مشكوى او خان با عزّ و جود * برآمد فغان تا به چرخ كبود

ز بس شيون و ناله شد بر فلك * رسيدى صدا تا به گوش ملك

يكى خيمه بر پاى كردند زود * تو گفتى كه سر بر فلك برده بود

ده و دو نفر قارى خوش‌كلام * مقرّر نمودش كه در صبح و شام

قرائت نمايند از صدق و جان * به روح شريف خديو كيان

يكى تكيه بست او زمان سوگوار * به ماتم نشست او جبال وقار

چهل روز نه خواب و آرام بود * به آل كيان روز چون شام بود

[ 157 ب ] سران نخع با سران ديار * نهادند رخ بر در شهريار

به سادات صوم و صلوات نماز * بدادند از بهر گردن‌فراز

كه آمرزش خان جنّت‌مكان * بخواهند از خالق انس و جان

پس آنگاه از راه عزّ و شرف * روان كرد نعشش به شاه نجف « 1 »

علىّ ولى ابن عمّ رسول * ولى خداوند زوج بتول

مفاتيح خيبر امير نجف * كزان انبيا را بود صد شرف

به شأنش بود آيهء انّما * ز قرآن دگر سورهء هل اتى

( 1 ) . م : نعش به شاه و نجف .