شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٣١٤

ذكر احوال ملك ناصر الدّين خان

به ديدار سردارش آمد نياز * روان گشت نوّاب گردن‌فراز

چو آگه شد از مقدم خان كى * علم خان سردار فرخنده‌پى

پذيره روان شد به صد عزّ و شأن * به نزديك نوّاب عالىمكان

رسيدند چون تنگ با يكديگر * گرفتند هريك دگر را به بر

پس از گفت‌وگوهاى دور و دراز * به شادى سوى شهر گشتند باز

نشستند با هم به عيش و سرور * ز هنگام بازى ايّام دور

به شادى چو يك روز و شب درگذشت * فلك مسند عيش او درنوشت

شد از باده « 1 » بر باد عيش و طرب * به جسم شريفش مكان ساخت تب

وجودش بشد مهبط درد و رنج * دل خويش را كند از تاج و گنج

چو سردار حالش بدان‌گونه ديد * به او گردش بخت وارونه ديد

[ 156 ب ] بفرمود تختى « 2 » نمودند سنج * شه كى در آن شد به صد درد و رنج

روان جانب كشور نيمروز * نمود او سرافراز گيتىفروز

چو از درد و تيمار خان كيان * خبردار گرديد بهرام خان

كه او بد برادر به نوّاب كى * ز صُلب سليمان فرخنده‌پى

به تن آتش محنتش زد علم * روان شد بر سرفراز عجم

ز درد برادر دلش تنگ شد * روان پيش او كان فرهنگ شد

چو در نيم‌راهش به او خورد باز * خديو زمن خان گردن‌فراز

به اوطان مألوفش آورد زود * كه از درد حالش دگرگونه بود

پى صحّت خان عالىمكان * بسى كرد بخشش به افتادگان

نيفتاد تير دعا بر هدف * نشد از وجودش ألم بر طرف

چو روز حيات تو آيد به سر * بجز مردنت چاره نبود دگر

چو اين است حكم خدا از ازل * كه هركس شود جرعه‌نوش اجل

گدا و فقير و شه و محتشم * ببايد كه رفت از جهان رخ دژم

( 1 ) . م : باد . ( 2 ) . م : تخت .