شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٣١١

در اندرز ابناى روزگار

در اندرز ابناى روزگار

در اندرز ابناى روزگار

الا اى خردمند با عقل و هوش * به قول ظهير اندكى دار گوش

اگر مرد راهى و پرهيزگار * بشو در پى طاعت كردگار

از اين دهر دون ساز قطع نظر * اميد نجات از جفايش مبر

[ 155 الف ] كسى را اگر پرورد سال و ماه * به گيتى دهد حشمت و تاج و گاه

بگيرد از آن عاقبت بىدرنگ * زند بر سرش جاى ديهيم سنگ

شهان اولو العزم با داد و دين * كز ايشان شرف برد تاج و نگين

اگر ابتدا داد جاه و مكان * به آخر بزد بر زمين آن‌چنان

كه گشتند هم سر به خاك زمين * به باد فنا رفت تاج و نگين

تو هم اى خداوند تاج و سرير * ز احوال پيشينيان پند گير

منه دل به دنياى بىاعتبار * كه دارد گذر چون نسيم بهار

بزرگى و عفو و كرم پيشه كن * ز قهر خداوند انديشه كن

به معمورى خانهء آخرت * بكوش اى شه كشور معدلت

كه را دست گيتى به سر برنهاد * كلاهى كه آخر ندادش به باد

چو خواهى كه باشى بر كردگار * پسنديده و بندهء رستگار

به دنيا و شهدش ميالاى لب * كه گردد تو را باعث صد تعب