شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٨

تفويض شدن حكومت قاين به فرمان سرور تاج‌بخش در نياوران [ ؟ ] به نوّاب ملك سليمان خان و از آنجا آمدن به مستقر حكومت به فرمان خالق الانسان

محمّد ملك ناصرش كرد نام * كه نصرت دهد خالقش بر مرام

به تاريخ سبعين مائة الف بود * كه آن اختر آمد به برج وجود

الهى بود تا ابد كامكار * به ظلّ تو اى داور كردگار

يكى جشن شاهانه فرمود شاد * كه بزم چنان كس ندارد به ياد

به بيچارگان داد چندين درم * كه شد مستحقّين بىدرد و غم

چو بگذشت از عمر او سال چند * كه شد دم‌به‌دم دولتش ارجمند

ز الطاف خاقان ظلّ إله * جهاندار احمد شه نيكخواه

به او داد ملك جنابد و كاخ * كه مرزىست آباد و جاى فراخ

همه سال اثمار بر شاخسار * بود همچو جنّت هميشه بهار

[ 148 الف ] چراغ خراسان‌ست او سرزمين * كه باشد به خوبى چو خلد برين

چو نوّاب كى حاكم آن ديار * شد از بهر رفتن برآراست كار

مهى سيستان خان عالم‌فروز * برون شد چو از كشور نيمروز

بزرگان اطراف آن رهگذار * دويدى برش هر يكى با نثار

چو نزديك شهر جنابد رسيد * بر آن مردمان گشت چون « 1 » صبح عيد

محمّد حسين خان والاگهر * كه محمود شه بود او را پدر

در آن شهر چون بود او را وطن * خردمند دانا سر از انجمن

به همراهى . . . . « 2 » تمام * پذيره شدندش ورا خاص و عام

ز بعد ملاقات او سرفراز * سوى منزل خويش گشتند باز

رعيّت به درگاهش از هر كنار * دويدند چون بندگان با نثار

جهاندار از مردمان گشت شاد * به هريك به قدر خودش پايه داد

از آن پس دو عم‌زاده از يكدگر * نشستند خرّم به شام و سحر

در آن شهر مىبود تا چندگاه * به اجلال فرماندهى نيكخواه

[ 148 ب ] به او سرزمين مدّتى چون بماند * بسى تخم احسان به دل‌ها فشاند

( 1 ) . م : چو . ( 2 ) . در متن سفيد مانده است .