شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٦

رفتن نوّاب ملك سليمان خان از سيستان به قندهار به دربار خسرو عدالت‌شعار و دستورى طلبيدن و آوردن خوانين عظام و عم‌زادگان كرام خود ملك جعفر خان و ملك رستم خان را در سيستان

فلك‌قدر جوّاد عبّاس خان * كه بد نقد محمود شاه كيان

ملك جعفر او خان ضيغام‌فش * ملك رستم او مهتر كينه‌كش

سه عم‌زاده از ديدن نامور * شكفتند چون گل ز باد سحر

ز ديدار هم شادمان روز و شب * نشستند با هم به عيش و طرب

به يك روز شادان سليمان‌كى * بيامد بر شاه فرخنده‌پى

چنين گفت كاى شهريار جهان * چو هستم تو را از كمين بندگان

به زابل چو تنهايم اى نامور * چو باشد اگر شاه فيروزگر

فرستد سه عم‌زادهء اين غلام * به زابلستان تا شوم شادكام

كه باشند در خدمت تاجور * مددكار اين بنده شام و سحر

چو بشنيد اين عرض را شهريار * پسند آمدش گفته نامدار

دو خان سرافراز والاتبار * ملك جعفر و رستم كامكار

مرخّص بفرمود و عبّاس خان * به خدمت نگه داشت شاه جهان

سه خلعت شهنشاه جمشيدفر * ببخشيد بر هر سه والاگهر

مرخّص چو گشتند از پادشاه * شتابان برفتند شادان به راه

[ 147 الف ] چو از مقدم خسرو نامور * به گردان زابل‌زمين شد خبر

پذيره برفتند در پيش راه * رعيّت سران و سران سپاه

نشستند در شهر شادان به هم * سه عم‌زاده بىمحنت درد و غم

شب و روز خرّم به عيش و شكار * همى در بيابان و دريا كنار