شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٢

ذكر حكومت و مروّت و احسان ملك سليمان خان در ولايت سيستان

پس از كوشش و رزم و سعى تمام * كشيدند او شير شرزه به دام

چو بد كينه از قبل و رزم فراه * افاغن سرافراز را بىگناه

بكشتند از راه ظلم و عناد * تفو بر تو اى چرخ و جور تو باد

كز ايسان كنى سروران را نژند * فرومايه‌گان را برآرى بلند

ز هجرت هزار و صد و شصت بود * كه در خواب رفت او خداوند جود

از آن بعد يكتا چو دُرّ يتيم * سليمان به جا ماند خان كريم

كه اوصاف ممدوح او كامكار * نگنجد به اوراق ليل و نهار

كه از بعد چار اختر ارجمند * به او مهربان شد سپهر بلند

به همراه ابن عم خويشتن * كه بد نازش دهر و سرو چمن

ملك جعفر او كان اقبال و جود * كه نوباوهء باغ محمود بود

به دربار عادل شه جم‌كلاه * برفتند او مهتران نيك‌خواه

[ 145 الف ] سليمان كى شد به عزّ و وقار * شقاسى يساول بر شهريار

چو كردش همه كار و ذاتش پسند * به كاشان فرستاد و كردش بلند

كه باشد در آن سرزمين حكمران * حكومت كند با دل شادمان

در آن شهر گرديد فرمانگذار * به اقبال و اجلال ، ماه چهار

چو عادل برفت و براهيم شاه * به شاهرخ رسيد افسر و تاج و گاه

برفتند او هر دو مهتر به هم * به درگاه شاهرخ مبرّا ز غم

چو بودند جم‌جاه صاحب‌قران * سر شهرياران عالىمكان

فلك بارگاه كواكب حشم * به نيرو سكندر به اقبال جم

كمين بندهء درگهش راى هند * غلام به اخلاص او شاه سند

مسمّى به احمد شه انس و جان * محمّد سرافراز پيغمبران

روان شد به ملك هرى با سپاه * كه گردد از آن سرزمين كينه‌خواه

دو نوباوه بوستان كيان * برفتند در پيش شاه جهان

به درگاه شاهى چو جستند بار * ستايش گرفتند بر شهريار