شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٠

آگاهى يافتن خاقان جم‌شأن از احوال خان كسرىتبار و فرستادن محمّد رضا خان سردار را به محاربه او

هزار حيف از آن قدّ سرو بلند * كه دست جفا از بن و بيخ كند

هنوز از جوانى نگرديده شاد * كه دادش سپهر ستمگر به باد

از آن پس بخواند او سران سپاه * هر آن‌كس كه بودش به جان نيك‌خواه

چنين گفت آن خسرو كينه‌كش * كه اين نامداران ضيغام‌وش

يكى شدّ خارج برآمد بلند * كه صوتش دلم را كند دردمند

در فتنه بگشاده بر روى خويش * ز قانون خود پا نهاده‌ست بيش

كنون بايدم مطرب تيزچنگ * كه اين نغمه را بشكند ساز و چنگ

برآرد به كين لشكر چارگاه * به پيكار اعدا شود كينه‌خواه

[ 140 الف ] به رزم عدو پايدارى كند * مخالف به زابل حصارى كند

لواى دليرى رساند به اوج * يكى بحر خون اندر آرد به موج

كه كشتى عمر عدو با حشم * شود غرقه در موج بحر عدم

نخستين از آن فرقهء جنگجو * كه اين خدمت از شاه كرد آرزو

محمّد رضا خان سردار بود * كه از تيغ او شير در غار بود

ز ايل قرخلو و اقوام شاه * به هر كار بُد شاه را نيكخواه

چنين گفت اى شاه گردن‌فراز * كه بادا تو را زندگانى دراز

اگر آن‌كه فرمان دهد تاجور * من اين رزم را بسته دارم كمر

كه با آن سرافراز جنگ آورم * مگر نام نيكى به چنگ آورم

چه اين گفته بشنيد آن شهريار * همى آفرين خواند بيش از شمار

ز گردان نامى سه ره شش هزار * كه بودند در خدمت كامكار

به دو داد و گفت اى نبرده « 1 » دلير * تو را هست چون آرزو جنگ شير

در اين ره به هر كار هشيار باش * ز احوال دشمن خبردار باش

كه او نامدارىست با برز و يال * به پيكار رستم ، به تدبير زال

به هنگام پيكار آن نامور * همى شير غرّان نمايد حذر

( 1 ) . م : نبرد .