شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٧٧

مخالفت ملك فتحعلى خان با خاقان بلندمكان و رفتن او به فراه و گرفتارى كريم‌خان حاكم آنجا

كنون شاد باشيد و روشن‌روان * به حمد خداوند خود تر زبان

غرض چون جهاندار يل با سپاه * بيامد به نزديك شهر فراه

نيامد كسى را به او رأى جنگ * كه كى عزم جويد به نزد پلنگ

همه مردم شهر از خاص و عام * رسيدند در خدمتش شادكام

به عرضش رساندند كى نيك‌پى * نياز و كيومرث و كاوس كى

ز جور شهنشاه بيداد داد * كه از ما برآورد دود از نهاد

ز راه رستم آن شه ملك‌گير * نموده‌ست بر ما كسى را امير

كه نه كيش دارد نه آيين و داد * نه انديشه دارد ز روز معاد

نه آگاه از عهد ماضى بود * به مستقبل از جهل راضى بود

نه او امر معروف را كرده گوش * ندانسته از اهرمن تا سروش

همى جهد دارد به خون ريختن * كند دائم از نهى منكر سخن

چو اطوار او جمله باشد لئيم * ازين روست برعكس نامش كريم

جفاهاى اين ناكس بدنهاد * ز شدّاد و فرعون باشد زياد

بده داد اى مهتر دادرس * به خشنودى حقّ به فرياد رس

[ 138 ب ] چه بشنيد اين گفته آن كامياب * بگرداند در ديدهء خويش آب

از آن پس سپهدار مالك‌رقاب * به ايشان چنين گفت اندر جواب

ازين بعد از جورش از بيش و كم * نبايد به خاطر رسانيد غم

كه از تيشهء قهر بىچند و چون * بناهاى ظلمش كنم سرنگون

همه كار او را نمايم تباه * كنم روز روشن به چشمش سياه

نهال وجودش ز بن بركنم * به مأواى او آتش اندرزنم

چنين گفت آنگه به فرمانبران * كه آريد نزد من آن بدگمان

به فرمان آن مهتر كامكار * دويدند فرمانبران هركنار

گرفتند آن بدرگ شوم‌پى * ببردند نزد سپهدار كى

ز بس خوف از چهره‌اش رفته رنگ * چو آمد به پيش سپهدار تنگ