شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٧٤

درخواست ملك فتحعلى خان ملك سيستان را در عوض مواجب و قبول نكردن پادشاه

كند نام نيكم به عالم بلند * همان نزد آزادگان ارجمند

به رسم مواجب ببخشد به من * كُند سرفرازم به هر انجمن

كه از صدق با مردم اين ديار * به خنكار رومى كنم كارزار

پس آنگه يكى مرد صاف‌اعتقاد * طلب كرد نوّاب كسرىنژاد

بگفتا به سرعت چو باد سحر * به گلزار دربار شه كن نظر « 1 »

هر آن چيز فرمان دهد شهريار * جوابش به زودى به نزد من آر

فرستاده از حكم آن نامجوى * به سرعت در آن راه شد پوىپوى

ز ره چون به دربار خاقان رسيد * خبر زان به شاه دليران رسيد

چو خواندند آن عرض در پيش شاه * چنين داد پاسخ شه جم‌كلاه

كه اين قول نبود مرا دلپسند * نگويد چنين گفته را هوشمند

فرستاده از حكم آن نامجوى * به سرعت سوى سيستان كرد روى « 2 »

چو مضمون حكم جهاندار شاه * شنيدند يكسر سران سپاه

[ 136 ب ] دل‌آزرده گشتند از كار او * شدند عازم رزم و پيكار او

دگرباره نزد سپهدار خويش * برفتند با مردم سينه‌ريش

همان شرح اوّل همه شيخ و شباب * رساندند بر عرض آن كامياب

دگرباره عرضه « 3 » يل شيرگير * فرستاد نزد شه بىنظير

ز احكام آن خسرو كامياب * به دستورى اوّل آمد جواب

سرافراز از اين كار شد دردمند * كه آمد به اهل ولايت گزند

بگفتا شوم گر به شه رزمجو * نبينم در اين كار خود رنگ و بو

اگر حكم شه را اطاعت كنم * چه با مردم بىبضاعت كنم

دريغا كه اين شاه ديوانه شد * ز عقل و خرد سرد و بيگانه شد

به اغواى ابليس از راه داد * برون رفت اين شاه نيكونهاد

( 1 ) . شايد : گذر . ( 2 ) . م : رو . ( 3 ) . م : عرض . مقصود « عريضه » است .