شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٧٠

منحرف شدن پادشاه گيتىستان از جادّهء صواب و طغيان نمودن او

[ 134 ب ]

به اقوال دانندگان كُهن * به آخر رساندند آنجا سخن

كه مجموع مردم زن و مرد پير * چه برنا چه دانا چه طفل صغير

به اين راز گشتند همداستان * كه نزد سپهبد گشايند زبان

به خدمت كنند عرض اين داورى * بجويند از لطف او ياورى

از آن پس گروه بزرگان به پيش * پس و پيششان مردم سينه‌ريش

به درگاه سالار زابل‌زمين * نمودند از عجز عرض اين‌چنين

كه اى شهريار ملايك‌حشم * سزاوار اورنگ و ديهيم جم

تو را پايه از خسروان برتر است * به فرق تو تاج شهى درخور است

به فرياد ما رس كه بيچاره‌ايم * ز جور شه از ملك آواره‌ايم

نموده‌ست شاهنشه بىحساب * به ما جور و اجحاف بيش از حساب

اگر آنكه اين مهتر كامجوى * به خنكار رومى شود رزمجوى

به هنگام رجعت در اين بوم و بر * نشانى نبينند از خشك و تر

چو اجداد پاكت ز صدق و صفا * در اين ملك بودند فرمانروا

مده ملك آباى نامى ز دست * به كار بزرگان مياور شكست

كه اين شاه بيدار و هشيار نيست * خرد را به او راه ديدار نيست

[ 135 الف ] چه از عدل و انصاف گرداند روى * سزد آنكه با او شوى رزمجوى

به يارى يزدان و نيروى بخت * بگيرى از آن كشور و تاج و تخت

به هم برزنى بيخ و بنياد او * جهان پاك‌سازى ز بيداد او

برآرى به ايّام نام بلند * شوى همچو آباى خود ارجمند

بزرگان و نام‌آوران جهان * گشايند يكسر به مدحت زبان

تو را روز محشر ز خوف كبير * دعاى ضعيفان شود دستگير

وگر كار برعكس گردد به ما * كه با او نتابى به روز دغا

همان نام نيكت بماند بسى * به خوبى به ياد آورد هركسى

سپهدار چون اين سخن كرد گوش * همى بود تا نيم ساعت خموش