شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٦

طلب كردن خاقان گيتىستان ملك فتحعلى خان را و مأموريت به حكومت سيستان

طلب كرد او هردو را شهريار * به ايشان بگفتا كمر استوار

ببنديد مردانه از بهر كين * به پيكار افغان اين سرزمين

كه در شب گرفته ره جيش ما * روا نيست در مذهب و كيش ما

كه در بيشهء شير روباه شل * كند دستبردى به مكر و حِيل

شنيدند چون حكم فرمانبران « 1 » * بجستند از جا چو شير ژيان

سپه بركشيدند او هردو گرد * ز مردان نامى با دستبرد

برفتند تا دامن كوهسار * كه بد مسكن قوم بدروزگار

خبر يافت چون مهتر سركشان * كه آمد دو سردار با عزّ و شأن

سپاه خود اندر زمان گرد كرد * كه بودند مردانه روز نبرد

گرفته به كف خنجر و تيغ تيز * برفتند جوشان سر پر ستيز

در آن كوه يكى دره‌اى بود تنگ * رسيده به كيوان سرخاره سنگ

افاغن در آن درّه از چپ و راست * گرفتند و سنگر نمودند راست

چو ديدند گردان شاه جهان * كه آمد ز دشمن سپاه گران

نمودند بر لشكر خويش امر * كه جنگىسواران باخُود و كبر « 2 »

[ 129 ب ] برفتند در كوه خارا به جنگ * به پيكار اعدا چو غرّان پلنگ

بُد او راه باريك و جاى سپاه * نبد تا به دشمن شود كينه‌خواه

افاغن از ايشان فراوان بكشت * سپاه شهنشاه بنمود پشت

چو ديد او سرافراز زابلستان * فرود آمد از باره شير ژيان

بزد دامن درع را بر كمر * به يك دست تيغ و به ديگر سپر

بر آن تيره‌بختان يكى حمله برد * تو گفتى كه شد زنده سهراب گرد

برآمد چو خورشيد بر تيغ كوه * سرافراز جم‌قدر دانش‌پژوه

بينداخت بر خاك بسيار مرد * شد از خوف او خصم را روى زرد

نقيبان زابل پى نام و ننگ * در آن راه باريك از بهر جنگ

( 1 ) . م : فرمان بر آن . ( 2 ) . [ قافيه معيوب به عيب سناد است ( ج . م ) ] .