شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٩

رفتن شهنشاه لشكرشكن با بهادران پيلتن به جانب روم مرتبهء دويم و شكست خوردن سپاه روم به ضرب تيغ والى سيستان ملك لطفعلى خان

بيفكند از آن قوم سيصد سوار * ز مردان و گردان خنجرگذار

چه از رزم و كين بىنياز آمدند * سوى منزل خويش باز آمدند

سپهدار ايران ز فتح سپاه * همى سود تارك به خورشيد و ماه

بفرمود تا كوس بنواختند * يكى جشن شاهنشهى ساختند

به نام سپهدار زابلستان * غو ناى مىرفت تا آسمان

يكى خلعت اندرخور شأن او * عطا كرد آن خسرو نامجو

درم داد و دينار چندان كه خواست * كزان كار لشكر همه گشت راست

يكى اسب صرصرتك تيزدو * كه در پويه از برق بردى گرو « 1 »

به خان كيان داد شاه بلند * چه كردش به ميدان مردى پسند

ازين فتح شد شاه عالم‌فروز * چه بر طارم چرخ تابنده روز

چه بغداد و كركوك « 2 » و موصل تمام * درآمد به فرمان آن شادكام

شهنشاه از آنجا به صد طمطراق * شتابان بيامد به ملك عراق

[ 126 ب ] ز مازندران تا به بندر زمين * به شمشير بگرفت شاه گزين

فتادش به دل خواهش قندهار * كه آرد به فرمان خود آن ديار

سپاهى بياراست بيش از شمار * روان شد به تسخير دار القرار

چه از كشور سيستان درگذشت * شه كينه‌كش را به خاطر گذشت

كه بايد ز مكران‌زمين كينه خواست * كه جان را به شمشير كردند راست

( 1 ) . م : گروه . ( 2 ) . م : كركوت .