شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٠

آمدن خاقان گيتىستان از خراسان به رى و محاربه نمودن با شاه اشرف و شكست يافتن اشرف و آمدن ملك لطفعلى خان در خدمت شاه ثريّامكان و مفوّض شدن حكومت سيستان به او

شهنشاه با لشكرى بىكران * از آنجا بيامد سوى اصفهان

چه نزديك آن شهر خرّم رسيد * ز افغان در آنجا كسى را نديد

[ 121 ب ] ستايش همى كرد بر كردگار * كه نصرت از آن يافت در كارزار

همه سرفرازان ايران‌زمين * نهادند بر خاك پيشش جبين

چه بشنيد نوّاب كى اين خبر * بيامد برى شاه فيروزفر

ستايش همى كرد بر شهريار * كه اى بخت و دولت تو را گشته يار

نبردم اگر چند فرمان تو * كنون آمدستم ثناخوان تو

برو آفرين كرد شاه بلند * كه اى گرد دانادل ارجمند

چنين است آيين رزم‌آوران * نبايد كه آيد به طبعت گران

گهى مهربان و گهى رزم‌خواه * چنين است از گردش مهر و ماه

نباشد ازين نامدار انجمن * گرامىتر از تو كسى نزد من

به شرطى كه از راه مهر و وفا * ببندى ميان را به فرمان ما

به پاسخ چنين گفت فرمانبرم * كه شاه جهان را كمين چاكرم

شهنشه به نوّاب جم‌قدر گفت * كه اى با خرد مغز تو باد جفت

تويى نازش دودمان كيان * ز خاكت « 1 » بَرد آبرو سيستان

ترا دادم آن كشور و بوم و بر * كه تا بَركَنى مردم بدسير

تو آن كن كه از گوهر تو سزاست * ره راست رفت آن‌كه اهل وفاست

[ 122 الف ] ز مردان گردنكش نامدار * بياور به درگاه ما يك هزار

كه خواهم به شمشيرت اى نامدار * ز افغان و رومى برآرم دمار

ز كشمير و كابل الى مرز روم * به زير نگين آورم همچو موم

چه خان كيان اين سخن را شنيد * به خسرو بسى آفرين گستريد

كه فرمانت آرم سراسر به جاى * به شرطى كه پيمان كند كدخداى

كه در حقّ من گفتهء ناصواب * ز كس نشنود خسرو كامياب

( 1 ) . شايد : « ز نامت » .