شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٧

رفتن خوانين جم‌اقتدار به ارض اقدس و مشرف شدن به آستانه‌بوسى [ 107 ب ] حضرت امام رضا - عليه التحيّة و الثّناء -

ز من پند بشنو تو چون بخردى * سِزد گر نپويى به راه بدى

دل اندر سراى سپنجى مبند * كه آخر عزيزان كند مستمند

اگر عمر پنجه كنى يا هزار * بجز خاك گورت نباشد قرار

برو زيردستان ز خود شاد كن * از آن ، خانهء گورت آباد كن

كه هركس نبخشيد بر زيردست * خداى توانا ورا كرد پست

سرت سبز و خرّم تنت بىگزند * بسى شاد باشى ز بخت بلند

چو خدّام حضرت خبر يافتند * به سويش دل شاد بشتافتند

بر او آفرين هريكى گستريد * به پيشش نهادند قفل و كليد

[ 109 الف ] كه بر ما اميرى و هم مهترى * به عقل و به دانش ز ما برترى

بزرگى خدّام بر تو رواست * به غير از تو بر ديگرى نارواست

از آن پس به تكليف آموزگار * كلىدارى « 1 » روضه كرد اختيار

كلىدار شد خاك‌روب حرم * كه خاكش بود بهتر از تخت جم

به طاعات و خيرات در روز و شب * به توحيد يزدان گشاده دو لب

براين برنيامد بسى روزگار * كه پژمرده شد چون گل نوبهار

ز باغ كيان بود سروى روان * روان شد به اقليم دار الجنان

بشد خاك درگاه شاه رضا * كه خاكش بود بهتر از كيميا

خوشا حال آن مرد صاحب‌خرد * كه خاكى از آن بقعهء خوش بَرد

چو باد اجل سَروش از بن بكند * از او پنج گوهر بماند ارجمند

خردمند بينادل و هوشيار * به مردانگى هريك اسفنديار

سرافراز ايّام لطفعلى خان * فتحعلى سپهر بزرگى و شأن

سليمان كه از دانش و رأى و جود * سليمان ايّام و اقبال بود

محمّد كه نامش به هر انجمن * حسن بود هم خامس‌شان حسن

از ايشان به جا ماند در روزگار * بزرگى و جود و كرم يادگار

( 1 ) . كليددارى .