شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ١٨٨

ذكر حكومت ملك نصرت خان

كشيدى چو شمشير در روز جنگ * به بحر اندرون لرزه كردى نهنگ

ز دست دُرافشان او كامكار * بُدى منفعل دائم ابرى بهار

ز تاريخ هجرت به سال هزار * چو پنجاه و پنج آمد اندر شمار

از آن يافت حكم نياكان نوى * چو بودش عيان فرّ كيخسروى « 1 »

ز افعال مطبوع آن نيك‌نام * بر آن آفرين‌خوان شدى خاص « 2 » و عام

به حكمش چو آمد همه ملك عمّ * برآسود يك چند بىدرد و غم

ز شفقت شهنشاه انجم‌حشم * يكى خاصه « 3 » دادش ز اهل حرم

كه بُد دخت والى گرجىستان * به رخ همچو مه قد چو سرو روان

كزان گلعزار آمد اندر وجود * ملك جعفر او كان احسان و جود

چو يك چند مىبود با عيش و ناز * فلك كرد بر وى درى فتنه باز

ز مكران يكى مرد خنجرگذار * به خود كرد جمعى از اوباش يار

ز فرمان و حكمش بپيچيد سر * غمين شد از او خان خورشيدفر

[ 101 الف ] سپاهى برآراست او پاك‌دين * به سرعت روان شد به مكران‌زمين

پشيمان شد از كار خود ناصواب * به درگاهش آمد به چشم پرآب

ز كردار بد عذر و پوزش نمود * سپهدار كى را به خوبى ستود

كزين پس تو را كمترين چاكرم * ز احكام و فرمانت در نگذرم

چو باشد كه بخشى گناه مرا * برون آرى از ميغ ماه مرا

تن چند هم مدح آراستند * گناهش به انعام خود خواستند

بخشنودى مهتران سپاه * سپهدار كى شد به او نيكخواه

به خواهندگان گفت بخشيدمش * اگر چند بدخواه خود ديدمش

ز خاصان « 4 » يكى مرد صاحب‌وقار * در آن سرزمين ساخت فرمان‌گذار

از آن پس بيامد به سوى وطن * از آنجا سپهدار لشكرشكن

( 1 ) . م : خواص . ( 2 ) . م : خواص . ( 3 ) . م : خواصه . ( 4 ) . م : خواصان .