شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ١٧٧

متمكّن شدن ملك جلال الدّين محمود خان بر مسند حكومت « 1 » و محاربات او با جماعت اوزبكيّه و رفتن به خدمت شاه عبّاس

[ 96 الف ]

بدين‌گونه پيكار بارى دگر * نمودند و روزى نيامد ظفر

چو « 1 » نوّاب كى ديد كار او چنان * طلب كرد گردان نام‌آوران

بفرمود با خاصگان « 2 » و تبار * ببستند بر اشتر و بعل بار

به همراه كوچ و بنه همعنان * همين رفت تا مرز دار الامان

از آنجا روان شد يلى نيكخواه * به عزم زمين‌بوس دربار شاه

ز ره چون بيامد به درگاه شاه * پس از خاك‌بوسى زبان برگشاد

گرفت آفرين بر جهاندار شاد * كه جاويد زى تا بود سال و ماه

فلك بندهء فرّ و بخت تو باد * پرستندهء تاج و تخت تو باد

بود تا جهان ، باد بختت جوان * بهار نشاطت برى از خزان

نهال مرادات اى نامور * به حسب مرامت برآرد ثمر

ز تاج تو چشم بدان دور باد * بدانديش تو زنده در گور باد

شود هفت كشور به فرمان تو * رخ سروران فرش ايوان تو

ز گفتار آن عارض شهريار * برافروخت همچو گل اندر بهار

به عذب البيانى شه تاجور * همى باز پرسيد از آن نامور

همين داشت در نزد خود ارجمند * زمان تا زمان پايه كردش « 3 » بلند

[ 96 ب ] چو يك چند با شاه دمساز گشت * ز هر نيك و بد محرم راز گشت

گرفت از وفور شعور و وقار * نديمى شه بر جنابش قرار

ز جمع بزرگان والامقام * ورا بود افزون ز حد احترام

چو فرزانه بُد عاقل و هوشيار * ز بس مهربان شد به او شهريار

يكى خاصه « 4 » از خاصگان « 5 » حرم * ببخشيد بر نوگُل باغ جم

كزان سيمتن آمد اندر وجود * ملك حمزه داراى اقليم جود

( 1 ) . م : چون . ( 2 ) . م : خواصه‌گان . ( 3 ) . م : كرش . ( 4 ) . م : خواصه . ( 5 ) . م : خاصه‌گان .