شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ١٧٦

متمكّن شدن ملك جلال الدّين محمود خان بر مسند حكومت « 1 » و محاربات او با جماعت اوزبكيّه و رفتن به خدمت شاه عبّاس

بكوشيم و فرجام كار آن بود * كه فرمان دادار كيوان بود

چو بشنيد نوّاب والانژاد * از آن نامداران دلش گشت شاد

از آن پس درى مكرمت برگشاد * به هريك به قدر خودش پايه داد

بسى خلعت و اسب و تيغ و سپر * ببخشيد بر انجمن سربه‌سر

چو شش ماه بگذشت يا بيشتر * دينم خان سپهدار توران ، كمر

ببست از پى « 1 » كين زابل ديار * بفرمود تا لشكرى بىشمار

به درگاهش آمد ز نزديك و دور * ز مردافكنان و سواران تور

برادر ورا بود كهتر به سال * قوىجثّه و سهمگين برز و يال

[ 95 ب ] كه او زشت را بود جانو لقب * به چنگيزخان مىرساندى نسب

طلب كرد و گفتا از اين در خرام * برو تا ديار نريمان و سام

به حكم برادر به فتح همعنان * روان گشت با لشكر بىكران

ملك چون ز حالش خبردار شد * برآراست لشكر به پيكار شد

دليران زابل پى ننگ و نام * برفتند با شوكت لاكلام

دو لشكر چو باهم برابر شدند * تو گفتى دو درياى اخضر شدند

به يك ره دو لشكر درآمد به جوش * ز هامون به كيوان برآمد خروش

نهنگان پيكار از هردوسوى * در آن بحر كينه نهادند روى

بكندى به دندان سر يك دگر * به ميدان چو شيران سر گور نر

به خنجر دريدند پهلوى هم * دليران از اين‌سو از آن‌سوى هم

دليران زابل به تيغ و سنان * بكشتند چندان ز تورانيان

كه آمد شمارش برون از حساب * ز خون شد در او دشت چو رود آب

و ليكن چو انبوه تورانيان * فزون بود از انجم آسمان

بكشتن نمىگشت اصلاى كم * از آن روى گشتند گردان دژم

ز رزم و ز آويز برتافتند * سوى منزل خويش بشتافتند

( 1 ) . م : « پى » ندارد .