شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ١٧٤

هزيمت نمودن رستم ميرزا به جانب سرابان و تعاقب نمودن جلال الدّين محمود خان و محاربه نمودن و شكست يافتن ميرزا

گرفتند بر دست دل پر ز درد * به دشمن فتادند و برخاست « 1 » گرد

پسر داغ‌ِدل بُد ز كين پدر * كشيد از ميان تيغ چون شير نر

به كف آتش تيز و از زير باد * در آن گله گور بىمر فتاد

بكشت و بيفكند در دشت خوار * ز مردان جنگى هزاران هزار

ملك‌زادگان و نقيبان ز پس « 2 » * چو آتش كه افتد به بىمايه خس

فتادند و برخاست « 3 » دود و شرار * ندانست دشمن يمين و يسار

گريزان برفتند و رُخساره زرد * شتابان ز پس شير مردان مرد

بكُشتند و بستند و كردند اسير * ز خون دشت شُد ارغوانى حرير

به ملك سرابان گريزان ز راه * كه آمد ملك‌زاده هم با سپاه

چو آمد شتابان ز پس بىدرنگ * دگرباره كردند آهنگ جنگ

به كين هردو لشكر به دشت نبرد * رساندند بر چرخ گردنده گرد

دگرباره آمد به ميرزا شكست * بدان سان كه نشناخت پا را ز دست

گريزان بِشُد جانب ملك خويش * شتابان و از كار خود سينه‌ريش

[ 94 ب ] قزلباش « 4 » دانست او را خرد * نباشد به آن هرزمان بَد رسد

پراكنده گشتند از خدمتش * چو ديدند بر سر فر نكبتش

ملك چون ظفر يافت در كارزار * بيامد به ايوان خود سوگوار

به رسم كيان ماتم از سر گرفت * به نوعى كزان ماند اختر شگفت

بباريد از ديده خوناب زرد * به نوحه همين از پدر ياد كرد

ز مشكوى محمود بر شد خروش * به نوعى كه كر شد فلك را دو گوش

سران سجستان زمين سربه‌سر * دريده گريبان گشاده كمر

به درگاه آن سوگوار آمدند * دل خسته و اشكبار آمدند

( 1 ) . م : برخواست . ( 2 ) . مصرع بيت بالا در اينجا تكرار ، شده امّا سپس مصرع كنونى به خطّى ريزتر بر روى آن افزوده شده است . ( 3 ) . م : برخواست . ( 4 ) . م : غزلباش .