شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ١٧٠

لشكر فرستادن رستم ميرزا به قلعهء فتح به رزم ملك جلال الدّين محمود خان و شكست يافتن سپاه ميرزا و كشتن ملك محمود خان و گريختن ميرزا به سيستان

ملك‌زادگان شُد ز هر سو خبر * ببستند بر كينه جُستن كمر

به يارى ايشان سپاه زره * نمودند يك سر كمان‌ها به زه

به جعبه فزودند تير خدنگ * پى كين خُروشان چو جنگى نهنگ

سپه انجمن شد ده و دو هزار * به كف خنجر و تيغ زهر آبدار

پس آنگه يكى از نژاد كيان * بشد پيش چون اختر كاويان « 1 »

سپاهى پس پشت آن نامدار * كه بُد فتح از هر يكى آشكار

خبر يافت چون مهتر مهتران * كه آمد به يارى سپاه گران

برون آمد از در به فرّ و شكوه * كزان لرزه افتاد بر دشت و كوه

قزلباش « 2 » آمد عنان بر عنان * گرفته به كف از پى كين سنان

دو لشكر بدان‌سان برآويختند * كه گفتى به هم‌شان برآميختند

[ 93 الف ] كيان‌زادگان و نقيبان چو شير * سنان‌ها به كف بادپايان به زير

بكشتند از آن فرقه چندان سوار * كه ره بسته گرديد بر مور و مار

قزلباش چون مردم بيهشان * برفتند نزديك رستم نوان

چو بشنيد گرديد دل پر ز غم * ز بدكارى رأى خود شد دژم

ملك چون ظفر يافت از كردگار * به اقبال و دولت برآراست كار

بيامد به ملك زره شادمان * به نزد نقيبان و آل كيان

به گردش سپه جمله جمع آمدند * چو پروانه بر دور شمع آمدند

بزرگان و آزادگان بالتّمام * بگفتند كز بهر ناموس و نام

بكوشيم و يكباره جنگ آوريم * جهان بر ستمكاره تنگ آوريم

بگفتند و از جاى برخاستند « 3 » * سر و تن به جوشن بياراستند

شجاعان زابلستان سربه‌سر * گرفته به كف تيغ و زرّين سپر

( 1 ) . شاعر در اينجا روايت فريدون و ضحّاك و كاوه را پيش رو دارد و گويى مىخواهد شاهزادهء صفوى را به ضحّاك مانند كند . ( 2 ) . م : غزلباش . ( 3 ) . م : برخواستند .