شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ١٦٠

منحرف شدن مظفّر حسين ميرزا از جادهء صواب به تقويت ميران فتنه‌انگيز و مخالفت نمودن ملك محمود خان و كشته شدن ميران پرفساد به تيغ دليران نوّاب كسرىنژاد

چو آمد به دهلى فراز « 1 » او سپاه * مخالف بر ايشان گرفتند راه

چنان رزم و پيكار گرديد سخت * كه لرزيد برخود زمين چون درخت

هجوم مخالف چو بسيار شد * سپاه ملك رو به ديوار شد

نمودند باغات دِهلى « 2 » حِصار * كه ناگه ملك ناصر از يك كنار

بيامد بياورد مردى هزار * ز فرزند و خويش خود او نامدار

ز هرسو دليران پرخاشجوى * به آورد با هم نمودند روى

چنان شعله زد آتش كارزار * كه بر چرخ گردون برآمد شِرار

كه ناگه ملك چون دمنده نهنگ * بيامد خروشان در او دشت جنگ

هم از ره بر آن مدبران حمله كرد * هوا قيرگون شد ز بس خاست « 3 » گرد

[ 88 الف ] چكاچاك شمشير بر شد به ابر * سيه گشت گيتى چو گَردِ هژبر « 4 »

بيفتاد « 5 » سرها ز تن همچو گُوى * روان گشت از خون در او دشت ، جوى

چو ميران بديدند او شور و شر * پراكنده گشتند از يكدگر

نكردند از ننگ و ناموس ياد * گريزان برفتند برسان باد

ز ميران در آن روز مردى هزار * تبه شد به شمشير مردان كار

ز جيش ملك نيز سيصد نفر * بِكُشتند آن فرقهء دربه‌در

مظفّر حسين ماند تنها فگار * نه جاى ثبات و نه راه فرار

ملك را چو شد يات « 6 » نصرت فراز * رخ آورد بر درگه بىنياز

چو بگذشت يك هفته نوّاب كى * به دست يكى مرد فرخنده‌پى

فرستاد در نزد ميرزا پيام * فراموش كن از كينه نزدم خرام

( 1 ) . م : « به دهلى از او » . [ بنابر احياء الملوك ، ص 244 : چون آن سپاه به دهلى نزديك شد . ( ج . م ) ] . ( 2 ) . [ دهلى همانست كه بعدها به « دك ديلى » يعنى « بلندى ديلى » معروف مىشود و بر ساحل چپ هيرمند است . آن سوى مرز كنونى در خاك نيمروز و اندكى دور از مرز . نك : احياء الملوك ، ص 244 و قبل از آن . ( ج . م ) ] . ( 3 ) . م : خواست . ( 4 ) . م : گاهژير . ( 5 ) . م : به يفتاد . ( 6 ) . شايد منظور « رايات » است .