شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ١٥٤

آمدن ملك محمود خان به رزم مظفّر حسين ميرزا و هزيمت مظفّر حسين ميرزا

به شادى بيا سوى ايوان من * منت ميزبان و تو مهمان من

چو بشنيد ميرزا پيام صواب * بيامد به نزديك آن كامياب

سپهدار زابل بر او آفرين * بسى كرد و از دل برون كرد كين

خرامان ببردش سوى خان خويش * گرامى همى داشت چون جان خويش

سرافراز مردى گرامىوقار * بفرمود تا رفت در قندهار

چنين داد پيغام با حمزه بيك * كه بوده‌ست اطوار « 1 » و رأى تو نيك

چه بودت كه كردى به ميرزا بدى * ز ناسازى رأى و نابخردى

كنون پند و اندرز من گوش كن * همه راه كژّى فراموش كن

حقوق نمك را نگهدار سخت * مشو زشت‌كردار و شوريده‌بخت

چو آمد فرستاده در قندهار * زبان پر ز گفتار و دل هوشيار

به فرمان نوّاب گردون‌اساس * چنان ناسپاسى بشد حق‌شناس

نپيچيد از راه و فرمان او * كه نشكسته بد عهد و پيمان او

تنى چند از مهتران سپاه * فرستاد از كار بد عذرخواه

[ 85 ب ] چو در نزد ميرزا فراز آمدند * برش جملگى در نماز آمدند

همه سيستان آفرين گستريد * به آن ميهمانان از نو رسيد

پس از ميزبانى و اعزاز و ناز * در مكرمت كرد « 2 » بر جمله باز

غبارى كه در سينه از قبل بود * به احسان و لطف از دو جانب زدود

به تكليف آن مردم هوشيار * بشد ميرزا عازم قندهار

مرتب ملك ساخت اسباب راه * ز هرچيز اندر خور نيكخواه

ز مردان جنگى سه باره هزار * بفرمود در خدمت نامدار

برفتند از نامداران كى * تنى چند فرخنده و نيك‌پى

چو اقبال با ميرزا همعنان * شب و روز پويان شكارافكنان

چو شد ميرزا داخل آن ديار * بشد حمزه در خدمتش غمگسار

( 1 ) . م : اطور . ( 2 ) . م : كر .