شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ١٤٨

آمدن مظفّر حسين ميرزا از قندهار به سيستان و مواصلت و مصالحه او با نوّاب ملك محمود خان « 1 »

به سرعت بدان‌گونه شد در نبرد * كه پيك صبا ره نبردش به گرد

چو شد داخل شهر آن شهريار * خبردار گشتند اهل حصار

يل ذو القدر با سران ديار * ستايش گرفتند بر شهريار

بر او شاهد ملك آراستند * به زيباترين وجه پيراستند

چو آن كشور او را درآمد به دست * به اورنگ فرماندهى برنشست

مظفّر حسين را به حصن كلات * فرستاد با نامدارى بيات

ز اعوان او نيز پانصد سوار * در آن ره به آن نامبردار يار

كه باشند آن فرقهء نامدار * نگهبان ميرزا به ليل و نهار

چو بوديد داخل به حصن كلات * مظفّر حسين با بزرگ بيات

[ 83 الف ] چو بردند شش مه به آن همزبان * بدانديش ميرزا بشد مهربان

ز بس وعده‌اش گشت اميدوار * كمر بست در خدمتش بنده‌وار

همه همرهان را به خود يار كرد * ز صهباى امّيد سرشار كرد

چو گشتند ياران به او هم زبان * برى ميرزا شد گشاده‌زبان

به او گفت اى مهتر بىنظير * بود بر تو زيبنده تاج و سرير

اگر ملك موروث دارى هوس * مدد والى سيستان است و بس

چو گردد تو را ياور و غمگسار * درآيد به فرمان تو قندهار

ز گفتار آن ، ميرزا گشت شاد * به تدبير او آفرين كرد ياد

بر اين ختم كردند يكسر سخن * كه آن مرد بادانش افكند بن

دوصد تن ز گردان خنجرگذار * نگهبان نمود از براى حصار

وزان پس به همراه باقى سپاه * سوى زابلستان به پيمود راه

چو آمد به نزديكى هيرمند * خبردار شد شهريار بلند

پذيره « 1 » شدش با سران سربه‌سر * چو آمد به نزديك آن نامور

ستودش فراوان و پرسش نمود * سرافراز هم قدر آن برفزود

( 1 ) . م : پزيره .