شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ١٤٤

محاربه نمودن ملك محمود خان با جعفر سلطان افشار و كشته شدن جعفر سلطان به تيغ دليران خنجرگذار

حصار طرب را گشودند در * نديدند چون از مخالف اثر

سپهدار جم‌قدر كسرىنژاد « 1 » * درى خير بر روى مردم گشاد

ببخشيد جرم و گناه همه * كه او چون شبان بود و باقى رمه

بزرگان ز هرسو به درگاه اوى * نمودند از دور و نزديك روى

بگفتند با او كه اى پرهنر * تو هستى سزاوار تاج و كمر

كه دارى ز يعقوب و كسرىتبار * پدر بر پدر والى و شهريار

كه بودى ملك دنيى او را لقب * رساندى به شاه آفريدون نسب

كنون گر تو شاهى نمائى رواست * وجودت مس ملك را كيميا است

همى خواست كز راه شاه جهان * بتابد به گفتار نابخردان

و ليكن خرد را به خود پيشه كرد * چنين در دل پاكش انديشه كرد

[ 80 ب ] كه از حكم شاهنشه كامياب * نباشد گذشتن طريق صواب

كه فرزند پاك نبّى و ولى است * در ايّام چون مهر انور جلى است

يكى ايلچى زيرك تيزوير * فرستاد در نزد صاحب‌سرير

شهنشاه پذرفت گفتار آن * همى كرد اغماض كردار آن

به يرليق « 2 » شاهى سر افراختش * به زابلستان حكمران ساختش

چو اين مژده آمد به زابلستان * از آن شادمان شد دل دوستان

بر آن نامور شد ز هر در فراز * دليران گردن‌كش رزم‌ساز

خردمند بيداردل نوجوان * بسى كرد خوبى به پير و جوان

بسى ملك ويرانه آباد كرد * روان نياكان ز خود شاد كرد

( 1 ) . ابتدا قافيه اين مصرع « تبار » نوشته شده و سپس بدون حذف آن بر بالاى آن « نژاد » افزوده شده كه با مصرع بعدى هم قافيه است . ( 2 ) . اين كلمه با املاى « يرليغ » مشهورتر است .