شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ١٤٢

محاربه نمودن ملك محمود خان با جعفر سلطان افشار و كشته شدن جعفر سلطان به تيغ دليران خنجرگذار

بفرمود تا لشكر از هر ديار * بيامد به درگاه آن نامدار

به دربار آن شد سپه انجمن * ز مردان و گردان شمشيرزن

چو لشكر بياراست آن نامور * از آن حاكم ملك را شد خبر

پرانديشه گرديد و تيره‌روان * ز احوال آن شهريار جوان

يكى نامه بنوشت برسان باد * به نزديك سلطان اعظم عباد

كه فرمانروا بود در گرمسير * به فرمان شاهنشه بىنظير

كه لشكر بياراى اى نامور * به يارى بيا تا به اين بوم و بر

كه گر دير مانى در آن جايگاه * نشانى نيابى ز ما و سپاه

كه هستم به زابل حصارى به غم * ز شدّ بزرگ عراق و عجم

جهاندار محمود خان كيان * به بسته است از بهر قتلم ميان

چو آن نامه آمد به نزد عباد * يكى لشكر آراست آمد چو باد

ز مردان جنگى سه باره هزار * دليران و گردان خنجرگذار

[ 79 الف ] سرى پر ز خشم و دلى پر ز كين * بيامد به زودى به زابل زمين

چو والى شهر اين خبر را شنود * دل تيره‌اش روشنايى نمود

بياراست لشكر به كردار دود * ز هركس كه او را هواخواه بود

ز دروازهء شهر آمد برون * سپاهى همه دست شسته به خون

به هم هر دو سلطان چو گشتند يار * مصمّم شدند از پى كارزار

سرى پر ز كين و دلى پرشتاب * برفتند تا دامن رود آب

از آن رو سپهدار كسرىنژاد * سپه را بياورد مانند باد

دورويه ز هرسو سپه صف كشيد * شد از سمّ اسبان زمين ناپديد

خروش دليران در آن پهن‌دشت * ز نه طارم آسمان درگذشت

چو رعدى خروشان صداى تفنگ * همى گرم مىكرد بازار جنگ

ز دود تفنگ و ز گرد سپاه * سيه گشت خورشيد و رخشنده ماه

سنان‌ها به گرد اندرون چون شهاب * نمودى چو رخشنده برق از سحاب