شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ١٢٣

ذكر حالات ملك تاج الدّين با سپاه خطا و ختن

همى گفت هركس كه اين نامور * كه باشد به اين مردى و زور و فر

به يك ره سپاه از جوانب كمند * فكندند بر يال آن ارجمند

گرفتند و بردند پيش شهش * چون خسرو بديد او رخ چون مهش

گمان برد كان فرّه ايزدىست * يكى سرو از بوستان شهىست

چو دانست « 1 » كان خصم را خانه‌سوز * چو او نيست « 2 » در كشور نيمروز

كيانىنژاد است و فرّخ‌سير * ز پرويز و يعقوب دارد گهر

[ 69 الف ] بخواندش به نزديك خود گورشاه « 3 » * بر خود نشاندش « 4 » به صد عزّ و جاه

به يك سال با هم به روز و به شب * به صحبت نشستند به عيش و طرب

به بازى و چوگان و آماج و باز * به سر برد با شاه چين و طراز

پس آنگه شهنشاه ماچين و چين * به آن هديه‌ها داد و كرد آفرين

فرستاد كه آمد به زابل‌زمين * سرافراز گردان ملك تاج الدّين

به تاريخ سلجوق و ديگر كتاب * بود ثبت اوصاف او كامياب

ملك تاج الدّين را چو آمد زمان * محمّد بشد والى سيستان

محمّد چون رفت از جهان فراخ * ملك طاهر آمد سزاوار كاخ

پس از عهد طاهر بزرگ زمن * به زابل ولا شد ملك بو الحسن

به عدل و به انصاف او كامران * مثل شد ميان كهان و مهان

به مردى نبودى مر او را نظير * به جود و به همّت چو « 5 » ابر مطير

رعيّت از او شاد و دشمن دژم * لبش شكّرافشان سنانش چو سم

پس از عهد آن سرور بىنظير * محمّد به جاى پدر شد امير

خردمند و جوّاد و صاحب‌يقين * مَثل بود در عقل و رأى متين

جهان از محمّد چو شد بىنياز * به يعقوب فرزندش آمد به ناز

( 1 ) . م : در نيست . ( 2 ) . اين عبارت به صورت « بود والى كشور . . . » نيز خوانده مىشود . چون دو عبارت درهم نوشته شده‌اند ، تشخيص آن دشوار است . ( 3 ) . م : گورخان . ( 4 ) . م : نشادش . ( 5 ) . م : چون .