شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٩٥

صورت حالات و كيفيّت احوال شهريار كامكار امجد ملك خلف ابن احمد « 1 »

حسين ابن طاهر طلب كرد شاه * كزين در بِبَر لشكر كينه‌خواه

[ 53 ب ] خلف را به زودى بگير و ببند * به نزد من آور تن مستمند

حسين ابن طاهر بشد شادمان * برآراست لشكر چو « 1 » باد دمان

همى رفت تا نزد دريا كنار * سپاه فزون‌تر ز انجم شمار

ز دوشمن خبردار چون شد خلف * ز كينه همى سود كف را به كف

يكى قلعه بودش سر اندر سماك * به اوجش برآورده از روى خاك

زده ابرها خيمه بر دامنش * ستاره نگشتى به پيرامنش

كه بُد نام او دژ حصار درك * بُنش بر سمك كنگرش بر فلك

در آن قلعه بُد مهمتر بىمثال * به پيكار و رزم عدو هفت سال

خبر يافت سالار توران زمين * كه نبود حسين مرد پيكار و كين

به نزد على ابن سمجور كس * فرستاد و گفتا تو را دسترس

بود فتح اقليم زابلستان * چو هستى سرافراز گرد و جوان « 2 »

ز ملك خراسان سپه بر گزين * بِبر با خود اى مرد باآفرين

به تاراج او ملك بگشاى دست * بكن قلعهء درك با خاك پست

على ابن سمجور از حكم شاه * بيامد به زابلستان كينه‌خواه

چو محكم بُد از روزگار سلف * بناى موالات او با خلف

[ 54 الف ] به نزدش رسولى ز راه و داد * نهانى فرستاد و پيغام داد

كه از بهر عذر من اى كامكار * گذر كن به جاى دگر زين حصار

چو اين حصن ما را درآيد به چنگ * نجويم از آن بعد پيكار و جنگ

كشم زين ولايت به توران سپاه * پس از من تو از دوشمنان كينه خواه

يكى قلعه در سيستان بود طاق * كه كيوان به اوجش بُدى چون رواق

چو سنگى شدى از فرازش رها * شكستى سر مه پس از قرن‌ها

( 1 ) . م : چون . ( 2 ) . ابتدا « جها » نوشته‌اند و سپس آن را خط زده و بالاى آن « جوان » افزوده‌اند .