شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٩٤

صورت حالات و كيفيّت احوال شهريار كامكار امجد ملك خلف ابن احمد « 1 »

چو طاهر به ملك سجستان رسيد * قضا بر سرش تيغ برّان كشيد

شد از تخت بر تخته او سُست‌بخت * حسين ابن طاهر برآمد به تخت

به جاى پدر تكيه زد بر مرام * سجستان شد او را سراسر به كام

به ناگه ز درگه برآمد خروش * كه آمد سپهدار با راى و هوش

خلف ابن احمد شه كينه‌خواه * سپاهى بياورد بىمر ز راه

حسين ابن طاهر چون آگاه شد * بر او عيش يكباره كوتاه شد

بفرمود دروازه بستند زود * به برج و به باره برآمد چو دود

دليران شهرى به بسته ميان * پى رزم بر كف گرفته سنان « 1 »

[ 53 الف ] وزان رو خلف چون دمنده نهنگ * بيامد به دروازهء شهر تنگ

به سختى برآمد يكى كارزار * تو گفتى كه شد نفخ صور آشكار

ز بس كشته گرديد از دو گروه * درى شهر از كشته شد همچو كوه

به يك ماه بُد روز و شب جنگ و جوش * زمين در تزلزل فلك در خروش

چو آمد به تنگى مضيق حصار * حسين ابن طاهر يكى نامدار

فرستاد نزديك منصور شاه * كه هستم من از جان تو را نيك‌خواه

امانم بده تا بيايم برت * پرستش كنم پيش تخت و درت

چو بشنيد سالار سامان‌نژاد * فرستاد پيكى به مانند باد

همه آل طاهر به وفق مرام * بياورد در نزد خود شادكام

سپهبد خلف شد از اين حكم شاد * به اورنگ فرماندهى تكيه داد

سجستان برآراست چون نوبهار * به انصاف و عدل و دهش شهريار

به شاهى به سر برد چون سال چند * بشد شاه منصور از آن دردمند

از آن رو كه وجه تقبّل به شاه * نمود « 2 » آن سپهدار با دستگاه

سجستان چه آمد به فرمان او * بپيچيد از راه پيمان او

( 1 ) . در متن بر بالاى « سنان » واژهء « كما » نوشته شده كه نشان مىدهد شايد شاعر قصد داشته به جاى « سنان » از « كمان » به عنوان قافيه استفاده كند . ( 2 ) . شايد : نداد .