شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٩٢

صورت حالات و كيفيّت احوال شهريار كامكار امجد ملك خلف ابن احمد « 1 »

چه او نظم مشهور افواه گشت * از آن نامبردار آگاه گشت

ز دينار مسكوك احمر سه صد * كه بودى پسنديدهء نيك [ و ] بد

به نزدش نگشتم اگر فيض‌ياب * مرا كرد اكرام آن كامياب

به تاريخ سيصد و پنجاه و پنج * خلف او خداوند ديهيم و گنج

خردمند چون بدر روشن‌دلى * ز جان دوستدار نبّى و ولى

چو فرزانه بد عاقل او شاه بود * ز امر و ز نهى حقّ آگاه بود

خزاين چو پُر ديد از سيم و زر * در اين فكر شد شاه والاگهر

كه دهر سپنجى ندارد ثبات * چه شد شربت مرگ هر ذىحيات « 1 »

به عزم حرم شاه كسرى نشان * ميان بست روشن‌دل و شادمان

[ 51 ب ] ز خويشان يكى مرد طاهر به نام * كه والانسب بود و عالىمقام

به جاى خود او خسرو پاك‌دين * به زابلستان ساختش جانشين

به او گفت اى مرد بسيار هوش * به اقوال اندر به من دار گوش

به شاهى تو را ساختم سرفراز * كه چون بازگردم ز راه حجاز

سپارى مرا كشور و تخت‌گاه * فزونى نجويى نگردى ز راه

يكى عهد طاهر به او شاه بست * كه هرگز نيارم به عهدت شكست

پس آن‌گاه آن مهتر كامكار * به عزم زيارت برآراست كار

به اسباب شاهى شه سرفراز * قدم كرد از سر به راه حجاز

چو آورد حجّ و مناسك به‌جا * روان شد به طوف شه اصطفا

محمّد كه عرش و زمين و سما * شد از فرع نور مبينش بنا

گر آن شه نمىزد به هستى قدم * نمىگشت ايجاد لوح و قلم

شد از خاك‌بوس شه انس و جان * به كسرى و قيصر تفاخركنان

ز روى شعف نقد جانش به كف * شرف يافت از خاك پاك نجف

به درگاه شاه ملك پاسبان * ولىّ خدا شافع انس و جان

( 1 ) . م : ذيحيوت .