شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٨١

لشكر كشيدن عمرولّيث به توران‌زمين به رزم امير اسماعيل و گرفتارى عمروليث

به لفظ حقّ اندر كتاب كريم * اشاره به او شد به ذبح عظيم

حسين على را به خوارى شهيد * نمودند اعدا به حكم يزيد

اگر بودمى من در آن روزگار * به همراه اين لشكر بىشمار

بر آن قوم بدكيش كردم گذر * به هم برزدم جملهء بوم و بر

به رزم عدويش بپرداختم * فدايش تن و جان خود ساختم

روايت كند راوى پاكزاد * كه شخصى ز اهل صلاح و سداد

شبى ديد در خواب آن پاك‌دين * كه عمر [ و ] آن جهاندار صاحب‌يقين

به جنّات فردوس آن پاكزاد * خرامان بدى با دو صد عزّ و ناز « 1 »

[ 47 الف ] به او گفت بر گوى از راستى * كه اين رتبه را از چه رو يافتى

چنان داد پاسخ شه دين‌پناه * كه يك روز ديدم چو « 2 » سان سپاه

سپاهم به لفظ قلم ، در شمار * به تعداد آمد سه ره چل هزار

به خاطر رساندم كه در كربلا * اگر بودمى جان نمودم فدا

ز حبّ على بود و اولاد او * كه شد رتبه‌ام در جنان بر ز ضو

كسى را سزد خاك حسرت به سر * كه از حبّ حيدر ندارد خبر

امامم على پيشوايم على است * به راه يقين رهنمايم على است

ز نامش شود شادمان جان من * ولاى على اصل ايمان من

مرا مدح آن شاه دلدل‌سوار * به محشر بود مايهء افتخار

شهان جهان كلب درگاه اوست « 3 » * خوش آن‌كس كه او پيرو راه اوست

به طوفان آب و گه حرق نار * به ظلمات سد بستن اى كامكار

نبودى اگر يار نوح و خليل * نمىشد به خضر و سكندر دليل

نگشتى از ايشان يكى رستگار * نديدى به كف مايهء افتخار

( 1 ) . شايد : « زاد » . ( 2 ) . م : چون . ( 3 ) . م : او است .