شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٤

ذكر سلطنت عمرو بن ليث

برون رفته از راه مهر و وفا * ضميرش ندارد نشان صفا

بگفتا اگر قبل بستودمش * ولى حاليا عزل فرمودش

به بالاى منبر به ليل و نهار * نمايند ذّمش همه آشكار

از آن پس يكى مرد صاحب‌هنر * مسمّى به صاعد محمّد پدر

به حكم خليفه به او گشت امر * كه لشكر كشد از پى كين عمرو

چو بشنيد آن هم سپاه گشن * برآراست از مردم تيغ‌زن

چه برهم رسيدند هردوگروه * پر از نعره شد دشت و صحرا و كوه

ز ناليدن كوس خارا شكاف * تزلزل در افتاد در كوه قاف

برآمد چنان آتش كارزار * كه بر چرخ بهرام مىزد شرار

ز دل‌ها برون رفت آيين مهر * جفاجوى گشتند چو دور سپهر

[ 43 الف ] برآمد چكاچاك شمشير تيز * برآورد از سروران رستخيز

ز بس كشته زان خيل انبوه شد * سر دشت از كشته چون كوه شد

چه از بخت وارون در آن رزمگاه * شكست اندر آمد به زابل سپاه

ز آسيب دشمن به چندين هراس * گريزان برفتند در راه فارس

موفق چه فتح سپاهش شنيد * در آرزو ديد بر كف كليد

سپاهى بياراست همچو پلنگ * ره فارس بر عمر بگرفت تنگ

چه آگاه شد شاه كسرىنژاد * سوى سيستان با سپه رو نهاد

از آنجا به سوى خراسان زمين * عنان پيچ گرديد دل پر ز كين

قضا را يكى مرد ، رافع به نام * كه بودى به رزم و جلالت تمام

ز حكم خليفه به پيچيده سر * شده حكمران اندر آن بوم و بر

دلش گشت از خوف او پر نهيب * ندانست از هم فراز و نشيب

چو آشوب و پيكار بسيار شد * سپهدار رافع گرفتار شد

به حكم شه او را نمودند بند * به بغداد بردند دل پر گزند

از آن خاطر معتضد گشت شاد * ستايش همى كرد بر عمرو ياد