شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٢

ذكر سلطنت عمرو بن ليث

فرستاد آن را به دار السّلام * كه آنجا نيابت كند شادكام

جهاندار از كشور نيمروز * چو خورشيد گرديد گيتىفروز

سپاهى برآراست بيش از شمار * كزان خيره شد ديدهء روزگار

دل از بخت مسرور دور از نفاق * روان شد به سوى بلاد عراق

چو از مقدم خسرو تاجدار * به قزوين و رى شد خبر آشكار

بزرگان كه بودند با احترام * كه جستى تفوق به هم بهر نام

ز شادى سر از پاى نشناختند * به دربار او زود بشتافتند

نمودند رسم ادب آشكار * ستايش گرفتند بر شهريار

كه ما شاه را سربه‌سر بنده‌ايم * به آواز جود تو دل‌زنده‌ايم

چه اندازهء قدرشان را شناخت * فراخور جهاندار هريك نواخت

به قزوين درآمد سر پر نشاط * بگسترد در شادمانى بساط

[ 41 ب ] چو آن ملك دلخواه مضبوط ساخت * همهء كار شاهيش مربوط ساخت

از آنجا به رى شد شه كامكار * برآسود يك چند در آن ديار

دل دردمندان ز غم شاد كرد * خرابى آن مُلك آباد كرد

قضا را در اين وقت والى فارس * بشد با خداوند خود ناسپاس

برون رفت از حكم و فرمان شاه * ز ناسازى بخت گم كرد راه

محمّد ورا نام و ليثش « 1 » پدر * نگفتند او را نسب بيشتر

خود از جانب عمرو آن بىوفا * در آن سرزمين بود فرمانروا

چو آگاه شد عمرو والانژاد * سپاهى برآراست مانند باد

به تن زورمند و به دل جنگجو * سوى كشور فارس بنهاد رو

قضا هم‌عنان و قدر پيشرو * دويدى چو شاطر ظفر در جلو

چو آگاهى آمد به آن ناسپاس * بلرزيد بر خود ز جُبن و هراس

چو ناچار بود از پى نام و ننگ * كمر بست از بهر پيكار و جنگ

( 1 ) . تاريخ سيستان ، ص 236 : « ولايت فارس عمرو ، محمّد بن الليث بن روح را داد . »