شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٧

نهضت ملك يعقوب با لشكرش به جانب بغداد به محاربه با خليفه و بىنيل مقصود بازگشتن

جهان دارد اين‌گونه بسيار ياد * بميرد هر آن‌كس ز مادر بزاد

خبر داد فرزانه داناى پير * كه يعقوب شايسته بد بر سرير

بسى زيرك و عاقل او شاه بود * خردمند و جوّاد و آگاه بود

بدادى به اسبان لشكر مدام * عليقش ز سركار خود بالتّمام

يكى تخت چوبينه بودش بُلند * نشستى بر آن مهتر ارجمند

به اسباب لشكر نمودى نظر * ز مهتر ز كهتر ز والاگُهر

پسنديده نبود آنچه اندر خورَش * بدادى ز خود در زمان بهترش

ز مردان جلد دلاور هزار * بفرمودهء نامور شهريار

به دوش هريكى را عمودى ز زر * كه بودى ز خورشيد تابنده‌تر

[ 38 الف ] كه وزنش به مثقال بودى هزار * ندانست كس سرّ او آشكار

ز نُقره بدين‌سان هزار دگر * به دوش دليران پرخاشخر

هر آن چيز بگرفتى از كشورش * بدادى همان لحظه بر لشكرش

سياست نمودى به اندك گناه * نپيچيدى از راستى هيچ‌گاه

پسنديده اطوار آن بىشمار * به آنجا نمودم سخن اقتصار

چنين گفت راوى ز قول سير * كه يك روز يعقوب عالىگُهر

طلب كرد يك سر همه موبدان * جهانديده مردان روشن‌روان

به ايشان چنين گفت او نيك‌پى * بخواهم كه تاريخ شاهان كى

كه هستند يك سر نياكان من * جهاندار شاهان و پاكان من

ز عهد كيومرث تا اين زمان * نمايند يك‌يك به نام و نشان

چنين گفت داننده [ اى ] ز انجمن * كه اى شاه با دانش و رايزن

پس از يزدجرد او شه [ تيره ] « 1 » و بخت * كه بيگانه شد صاحب تاج و تخت

كتابى كه تاريخ شاهان كى * ز عهد كيومرث تا عهد وى

بُد از گنج آن برد ز اهل حجاز * يكى مرد آن نامهء رزم‌ساز

( 1 ) . م : « او شه و بخت » .