شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٣

در بيان جلوس ملك يعقوب و استيلاى بر بلاد خراسان و غيره و مدّت سلطنت او

شتابان گريزان حسن پر ز درد * سپاه از چپ و راست مانند گرد

چو آمد به ملك خود از رزمگاه * پناه جست در قلعهء از بيم شاه

وزان روى سالار كسرىنژاد * چو از فتح دشمن دلش گشت شاد

هر آن چيزش از خصم آمد به دست * ز مركوب و دينار و جاى نشست

ببخشيد آن خواسته سربه‌سر * به مردان و گردان پرخاشخر

بيامد به آمل خداوند تاج * از آن شهر يك ساله بگرفت باج

وز آن پس بشد شاه گيتىپناه * دوباره به رزم حسن كينه‌خواه

خروشيدن كوس از پشت پيل * فزون رفت آوازه‌اش بر دو ميل

روان شد به پيكار با گرز و تيغ * كه ناگه برآمد يكى تيره ميغ

چهل روز باران و برف و تگرگ * بباريد بر اسب و بر خود و ترگ

تبه گشت از لشكرش چل هزار * ز اسبان جنگى و مردان كار

[ 35 ب ] چو شد رنجه او لشكر كينه‌خواه * به ناچار از راه برگشت شاه

به دار الخلافه رسولى چو « 1 » باد * فرستاد يعقوب و پيغام داد

به نزديكى معتضد در شتاب * كه اى از تو شاهان شده كامياب

به نيروى بخت تو از تيغ تيز * ز من شد حسن خسته‌جان در گريز

به خواهش نيامد جوابى به اوى * شد آزرده‌دل شاه پرخاشجوى

ازآن‌رو كه چون آل طاهر به بند * كشيد او سپهبد به خم كمند

خليفه بفرمود تا روز و شب * گشايند در ذمّ يعقوب لب

بر آن شاه پيوسته نفرين كنند * ورا نام بدكيش و بىدين كنند

از آن پس سپهدار گردون اساس * سپاه بُرون از حساب و قياس

برآراست آمد چو شيرى ژيان * گشاده‌دل و تنگ بسته ميان

كه شيراز را بار ديگر به چنگ * درآرد كند كار بر خصم تنگ

در آن وقت بُد والى آن ديار * يكى مرد دانادل هوشيار

( 1 ) . م : چون .