شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٢

در بيان جلوس ملك يعقوب و استيلاى بر بلاد خراسان و غيره و مدّت سلطنت او

سپاهش چو دريا درآمد به جوش * همى كر شُد از نالهء ناى گوش

روان شد سپه هر طرف فوج‌فوج * چو دريا كه بادش درآمد به موج

سپاهى به نيرو چو البرز كوه * كز ايشان شدى دشت و هامون ستوه

[ 34 ب ] ز ملك خراسان به مازندران * شتابان چو شير و چو ببر دمان

سپهبد چو آمد به سارى « 1 » ز راه * به نزد حسن شد و جز آن سپاه

ز اسباب جنگى و مردان كين * سيه كرد يكسر سراسر زمين

سپاهى برانگيخت از ديلمان * فزون‌تر ز مور و ملخ در جهان

به سارى رسيدند هر دو گروه * به هم چون دماوند و البرز كوه

كشيدند صف از دو رو بهر جنگ * دليران پى جستن نام‌وننگ

غو كوس برخاست « 2 » از پشت پيل * زمين گشت جوشنده چون رود نيل

تو گفتى كه گوش فلك گشت كر * زمين گشت زير و سمك بر زبر

دليران گردنكش از هر دو سوى * پى رزم جستن شده كينه‌جوى

به نيروى بازو عمودى گران * فروريخت بر خاك مغز سران

ز شمشير غلطان سرى پر ز كين * به مانند گوئى به روى زمين

شد از گرد اسبان رويينه‌سُم * مه و مهر رخشنده بر چرخ گم

درخشيدن تيغ در رزم‌گاه * نمودى چو ابر از غمام سياه

چو بگشاد بال از دو سو پر تير * شد از خون گردان زمين آبگير

ز بس خون روان از بر و يال شد * زمين سربه‌سر كاغذ آل « 3 » شد

[ 35 الف ] سپهدار زابل چو شير ژيان * گرفته به كف نيزهء جان‌ستان

بجنبيد از جاى در قلب‌گاه * دها ده برآمد ز گردان شاه

چو ديلم سپه آن‌چنان يافتند * به يكباره از رزم برتافتند

گريزان به هرجانبى چاره‌گر * ز پيكار آن شرزه شيران نر

( 1 ) . م : يسارى . ( 2 ) . م : برخواست . ( 3 ) . كاغذ سرخ .