شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٦١

در بيان جلوس ملك يعقوب و استيلاى بر بلاد خراسان و غيره و مدّت سلطنت او

بود تيغ و زوبين و دشت نبرد * برآوردن از جان بدخواه گرد

بگفت اين و بگرفت تيغش به دست * چو آشفته شير و چو پيلان مست

كه اين تيغ منشور دين من است * به روز جوانى گزين من است

فرستاده بشنيد و گرديد باز * چو « 1 » آمد به نزد محمّد فراز

به او گفت از چنگ اين شيرمرد * خلاصى نجويد كسى در نبرد

به او جنگ كردن تو را روى نيست « 2 » * ره آب گردان به اين جوى نيست

محمّد بدانست شوريده‌بخت * گرفتار گرديده در دام سخت

[ 34 الف ] لب عذرخواه و دل پُر ز سوز * امان خواست از شاه عالم‌فروز

شهنشاه جم قدر با اقتدار * مر او را به اولاد و خويش و تبار

صد و شصت تن مرد برنا و پير * بفرمود تا جملگى را اسير

نمودند و بردند در سيستان * به فرمان آن گرد گيتىستان

خراسان سراسر شد او را به كام * مه و مهر دربان و كيوان غلام

سرافراز يعقوب والامكان * به نزد حسن خسرو ديلمان

چنين داد پيغام كه اى نامدار * يكى پند و اندرز من گوش‌دار

كه عبد اللّه سنجرى در ستيز * به ناپاكى از من شده در گريز

به نزد تو باشد بگير و ببند * فرستش به نزديكم اى ارجمند

حسن چو شنيد اين سخن در جواب * بگفتا كه اين را ندانم صواب

كه آورده در نزد ذاتم پناه * به دست تو او را دهم بىگناه

چو بشنيد داراى يزدان‌پرست * خروشيد از كينه چون پيل مست

( 1 ) . م : چون . ( 2 ) . اصل اين روايت در تاريخ سيستان چنين است : پس از آنكه يعقوب قصد پوشنگ كرد ، ابراهيم بن الياس سپاه سالار خراسان به جنگ او رفت ، امّا به سختى شكست خورد و پس از آن « به هزيمت سوى محمّد بن طاهر شد و گفت با اين مرد به حرب هيچ نيايد كه سپاهى هولناك دارد و از كشتن هيچ‌باك نمىدارند و بىتكلّف و بىنگرش همى حرب كنند و دون شمشير زدن هيچ كارى ندارند . گويى كه از مادر حرب را زاده‌اند . » ( تاريخ سيستان ، تصحيح محمّد تقى بهار ( ملك الشعراء ) ، صص 208 - 209 )