شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٩

در بيان جلوس ملك يعقوب و استيلاى بر بلاد خراسان و غيره و مدّت سلطنت او

روان نياكان ز تو شاد باد * جهان از قدوم تو آباد باد

تو را باد فرخنده اين تاج و تخت * كه فرّ كيان دارى و زور و بخت

پس آنگه سپهدار گيتىستان * به دست يكى مرد از سيستان

به دار الخلافه شه پراميد * فرستاده ده باز نامى سفيد

ده ديگر ابلق دو صد من ز مُشك * فراوان ز هر تُحفه از ترّ و خشك

فرستاد و گفتا از اين در خرام * به نزد خليفه ز من بر پيام

بگويش كه من نيك‌خواه توام * پرستار تخت و كلاه توام

به بند گران حاكم آن ديار * ببست او سپهدار جم‌اقتدار

وز آن پس روان شد به زابلستان * به آسايش و صحبت دوستان

[ 32 ب ] يكى مرد جرّار خنجرگذار * به اصطخر فرمود فرمان‌گذار

چو آمد به زابلستان سرفراز * در عيش بر لشكرى كرد باز

چو آسوده گشتند اسب و سپاه * به وقت خوش از گردش مهر و ماه

ميان تنگ بست از پى كارزار * به اقليم‌گيرى برآراست كار

ز زابل به كرمان بشد پوىپوى * وز آنجا به اصطخر بنهاد روى

گرفتار شد سركشان ديار * به دست سپهدار والاتبار

خليفه چو آگه شد از كار آن * بترسيد از بخت بيدار آن

به او داد پيغام كاى نامور * چرا كينه‌جوئى ز هر بوم‌وبر

تو را داده‌ام كشور سيستان * فزونى چو جوئى در اين بوستان

يكى نامور بد موفّق به نام * پسنديده نزديك هر خاص « 1 » و عام

كه بد معتضد را برادر چو جان * وليعهد و در كشورش حكمران

بفرمود منشور زابلستان * همان بلخ نامى و كابلستان

نويسند بر نام سالار كى * جهاندار يعقوب فرخنده‌پى

فرستاده آمد به شيراز باز * برآراست لشكر شهى سرفراز

( 1 ) . م : خواص .