شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٢

صورت احوال يعقوب ليث و آشكار شدن سلطنت او

يكى سايهء بيد كرد اختيار * كزين « 1 » سايه بِهْ نيست در روزگار

يكى گفت زيباترى مىگسار * بود سروقدّان نازك‌عذار

[ 29 الف ] چنين گفت يعقوب يزدان‌شناس * كه باشد زره بهتر از هرلباس

كلاهى نباشد مرا به ز خُود * [ كه ] بر تارك مرد دارد نمود

ز بستان پر گل مرا خوب‌تر * بود دشت پيكار پر شور و شر

شرابى كه افتد مرا خوشگوار * بود خون دشمن گه كارزار

نيايد سايه دلپسند « 2 » * بجز سايه نيزه‌هاى بلند

نديمى پسندم كه از شير روى * نه پيچد گه كين و پرخاشجوى

شنيدند چون انجمن سربه‌سر * بگفتند هرگز نژاد و گهر

نماند نهان ، باشد اين شرزه شير * به مردى و گردى چو « 3 » شه اردشير

نباشد عجب ز آنكه دارد نژاد * ز كيخسرو و اردشير و قباد

علوّ نسب مىشدى آشكار * ز گفتار و كردار آن نامدار

خردمند امّا چنين كرد ياد * كه يك روز يعقوب والانژاد

به جمع جوانان شده هم‌زبان * به مجلس خردمند روشن‌روان

به او گفت پيرى كه [ اى ] نامدار * بگو تا زنى سازمت اختيار

كه فصل جوانى چو « 4 » باد بهار * بود در گذر اى يلى نامدار

اگر قدر اين وقت دريافتى * به سوى خرد تيز بشتافتى

[ 29 ب ] ندانى اگر فرصت اى كامكار * پشيمانى آرد سرانجام بار

به او گفت يعقوب اى باوقار * گزين كرده‌ام در خو [ ر ] خويش يار

به او گفت فرزانه او زن « 5 » كيست * كه در خورد اولاد كيخسروى است

كشيد از ميان تيغ زهر آبدار * كزين تيغ سازم « 6 » گهر آشكار

( 1 ) . م : گر از اين . ( 2 ) . [ شايد : « نيايد مرا سايه‌اى دل‌پسند » ( ج . م ) ] ( 3 ) . م : چون . ( 4 ) . م : چون . ( 5 ) . در متن « زن » آمده امّا به ضرورت وزن و با توجه به بيت قبل « يار » مناسب‌تر است . [ ج . م ] ( 6 ) . م : سارم .