شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٨

ذكر سلطنت شهنشاه جهان‌پناه باذل بحار مروّت و انصاف انوشيروان عادل

ز ماهى برآرد رساند به ماه * ز ماه افكند سرنگونش به چاه

كجا شد كيومرث جمشيد شاه * جهان‌جوى طهمورث نيكخواه

كجا رفت ضحّاك و جمشيد گرد * فريدون كه جز نام نيكى نبرد

[ 26 ب ] همان سلم و تور و هم افراسياب * منوچهر و نوروز شه كامياب

قباد گزين و چو كاوس كى * كجا رفت كيخسرو نيك‌پى

چو گرشسب « 1 » و سام نريمان گرد * گو پيلتن گرد با دست برد

همه شهرياران با عدل داد * ز آل كيان تا به ساسان‌نژاد

برفتند يكسر ز گيتى چنان * كه جز نام از ايشان نمانده نشان

تو هم اى خردمند صافى ضمير « 2 » * ز احوال بگذشتگان پند گير

منه دل به مال سراى سپنج * كه بر تو نماند به جز درد و رنج

مهيّا شو از بهر يوم الحساب * كه فردا نمانى خجل در جواب

به دامان پاكان درآويز چنگ * كه دريوزه ز ايشان تو را نيست ننگ

سگى كوى آل على باش و بس * كه نبود جز ايشان كسى دادرس

صبورى و ناصح خفى و جلى * چه هستند كلب نبىّ و ولى

كه دارند پروا ز يوم الحساب * ز اثبات جرم و ز خوف عقاب

به اسماى پاك خود اى كردگار * به نورى كزان عرش شد برقرار

كه اين نورس دودمان كيان * كنى بر مراد جهان كامران

به كورىّ چشم رقيب عنيد * همه روزه بر وى شود صبح عيد

[ 27 الف ] بود نام نيكش به عالم بلند * شود چون نياكان خود ارجمند

هرآن‌كس به آن دم زند از حسد * به آن روز [ و ] شب دائما بد رسد

( 1 ) . م : گرشت . ( 2 ) . م : خمير .