شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٠

ذكر سلطنت پادشاه جهانگير شاهپور ابن اردشير

بگيرد ز هر كشورى اخترى * يكى حوروش نازنين دخترى

به هر گنبدى دخت يك تاجدار * زَنَد تكيه بر تخت گوهر نگار

به روزان به نخجير تازد همى * شب از دختران بزم سازد همى

و ليكن ببايد به ملك يمن * به ايّام طفلى نمايد وطن

كند خدمتش حاكم آن ديار * كه مردى است دانادل و هوشيار

در آنجا برآيد به او سال چند * شود چون نياكان خود ارجمند

به ايران نشيند به تخت مهى * به سر برگذارد كلاه شهى

چو بشنيد اين گفته شاه جهان * طلب كرد منذر هم اندر زمان

به او گفت پس نامور شهريار * كه اى از تو ملك يمن برقرار

سپارم تو را وارث تاج و گنج * كه يا بى بسى گنج ، پاداش رنج

چو بشنيد منذر هم اندر زمان * ببردش به ملك يمن شادمان

زنِ « 1 » چار از تخم آزادگان * گزين كرد پرمايه‌گان دايه‌گان

[ 22 الف ] ز عمرش چو بگذشت سال چهار * رخش شد به خوبى مه ده چهار

بياورد موبد چهار ارجمند * خردمند و دانادل و هوشمند

به تعليم و ترغيب بهرام ، لب * گشادند دانندگان روز و شب

به اندك زمانى شه تاجور * به هر علم و فن گشت صاحب هنر

از آن پس به گردان پرخاشجوى * به چوگان و آماج بنهاد روى

بياموخت تير و كمان و كمند * ز كوپال و از نيزه‌هاى « 2 » بلند

بياموخت رسم طريد و نبرد * برآوردن از جان بدخواه گرد

چو بهرام بنشست بر تخت عاج * همه خسروانش بدادند باج

بر آسود گيتى ز آشوب و شور * ز عدل جهانگير بهرام گور

چنان گشت عهدش تهى از ستم * كه گرگان شدى پاسبان غنم

به شمشير يكسر جهان را گرفت * نماند خردمند ازين در شگفت

كه هركس كه او پاك يزدان شناخت * جهاندار پاكش به نيكى نواخت

( 1 ) . به جاى « زنى » . ( 2 ) . م : نيزهاى .